(Gegam Grigorian)

Gegham Grigorian (pisany również jako Grigoryan; arm. Գեղամ Գրիգորյան; ros. Гегам Григорян; ur. 29 stycznia 1951, zm. 23 marca 2016) był armeńskim tenorem operowym.

Gegham Grigorian urodził się w Erywaniu i ukończył Państwowe Konserwatorium im. Komitasa w Erywaniu, gdzie był uczniem profesora Sergieja Danieljana. Grigorian zadebiutował na wielkiej scenie w 1971 roku w wieku 20 lat. W 1972 roku udał się do Berlina Zachodniego, aby wystąpić w koncertach solowych.

W 1975 roku zadebiutował w Narodowym Teatrze Opery i Baletu Armenii w roli Edgarda w „Łucji z Lammermoor” Donizettiego. Później wcielił się w postać Saro w „Anousz” Armena Tigraniana, Tirita w „Arszaku II” Tigrana Chuchadjiana, Sayata Nova w „Sayacie Novie” Aleksandra Arutiuniana, hrabiego Almavivy w „Cyruliku sewilskim” Gioachino Rossiniego oraz w rolę tytułową w „Faustcie” Charles'a Gounoda.

W latach 70. był już sławnym śpiewakiem w Związku Radzieckim. W 1978 roku wziął udział w konkursie Akademii Teatru La Scala w Mediolanie i był jednym z czterech zwycięzców zaproszonych do kwalifikacji do tej szkoły. Podczas stażu we Włoszech wystąpił w kilku koncertach. W La Scali Gegham Grigorian zadebiutował w roli Pinkertona w „Madama Butterfly” Giacomo Pucciniego. Po tym występie podpisał z La Scalą kontrakt na role główne w operach „Borys Godunow” i „Tosca”. Przedstawienia miały zostać poprowadzone przez Claudio Abbado, który był wówczas dyrektorem muzycznym La Scali.

„Interweniowała jednak polityka. Operę Mussorgskiego inscenizował Jurij Lubimow, słynny moskiewski reżyser-dysydent, będący już wówczas w konflikcie z rządem (później, w 1984 roku, pozbawiono go obywatelstwa). Produkcja była na etapie prób, gdy Ministerstwo Kultury Związku Radzieckiego poprosiło Grigoriana o rezygnację z udziału. Jak opisał to śpiewak – tuż po pierwszej próbie generalnej – początkowo odmówił. Jednak gdy władze zagroziły jemu i jego rodzinie, uległ i wyjechał do Rosji. Następnie trafił na tzw. listę artystów ograniczonych i przez osiem lat nie pozwalano mu opuścić Związku Radzieckiego” (25 marca 2016 | Maya Pritsker, Musicalamerica.com).

Jak napisał „The Telegraph” 30 marca 2016 roku: „W listopadzie tego roku (1979) pojawił się jednak w Trieście, około 250 mil na wschód od Mediolanu, ubiegając się o azyl polityczny. Mieszkał w ośrodku dla uchodźców, podczas gdy jego sprawa była rozpatrywana, ale w ciągu kilku dni zniknął, nie stawiając się 7 grudnia w Mediolanie na występ w „Borysie Godunowie” Mussorgskiego”.

W 1980 roku Virgilijus Noreika, dyrektor artystyczny Litewskiego Narodowego Teatru Opery i Baletu, zaprosił Grigoriana do pracy w Wilnie. Tam Grigorian współpracował ze słynnym dyrygentem Jonasem Alexem. Śpiewał w operach „Eugeniusz Oniegin”, „Don Carlos”, „Borys Godunow”, „La Traviata”, „Madama Butterfly”, „Rigoletto” i wielu innych.

W 1989 roku, na zaproszenie Walerija Gergiewa, dołączył do Opery Kirova (wkrótce przekształconej w Teatr Maryjski) jako solista prowadzący.

Grigorian odniósł tam wielki sukces. W tamtych latach Teatr Maryjski właśnie zyskiwał sławę. Gegham Grigorian wniósł ogromny wkład w formowanie i tworzenie zespołu solistów pod kierownictwem dyrektora muzycznego i artystycznego Walerija Gergiewa...

Źródło: Artykuł „Gegham Grigoryan” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.