(Neil Shicoff)

Neil Shicoff (ur. 2 czerwca 1949 r.) to amerykański śpiewak operowy i kantor, znany z lirycznego tenoru oraz dramatycznej, pełnej emocji gry aktorskiej.

Neil Shicoff urodził się w Brooklynie w Nowym Jorku. Studiował w Juilliard School of Music pod okiem swojego ojca, chazana Sidneya Shicoffa, a na początku lat 80. także u innych mistrzów, w tym Franco Corelliego. Przed rozpoczęciem nauki w szkole muzycznej śpiewał w małych nowojorskich teatrach, wcielając się m.in. w rolę Don José w „Carmen” Bizeta w Amato Opera, grał również małe role w Juilliard, a latem 1973 roku był praktykantem w Santa Fe Opera. Jego profesjonalny debiut w roli głównej w dużym domu operowym miał miejsce w 1975 roku w Cincinnati, gdzie wystąpił w tytularnej roli w „Ernanim” Verdiego pod batutą Jamesa Levine'a.

W 1976 roku Shicoff zadebiutował w Metropolitan Opera jako Rinuccio w „Gianni Schicchi” w dyrygencji Levine'a. Następnie został zaangażowany przez Met, gdzie wystąpił w „Rigoletcie”, „Cyganerii”, „Kawalerze srebrnej róży” oraz „Wertherze”, który miał stać się jedną z jego popisowych ról. Wkrótce śpiewał w najważniejszych operach w USA i Europie, zdobywając uznanie krytyków i nagrywając niektóre ze swoich partii. Przez znaczną część kariery Shicoff zmagał się z silną tremą sceniczną, co zmuszało go do odwołania wielu występów. Uchodził za perfekcjonistę, który starannie badał i przygotowywał każdą rolę, zarówno pod kątem dramatycznym, jak i wokalnym.

W 1978 roku Shicoff poślubił Judith Haddon, sopranistkę liryczną i również absolwentkę Juilliard. Po śmierci matki w 1984 roku Shicoff zaczął zmagać się z problemami emocjonalnymi, trudnościami technicznymi w śpiewie oraz narastającym lękiem przed wystąpieniami. Odwołał liczne spektakle, przez co pod koniec lat 80. zyskał opinię osoby nierzetelnej.

Shicoff śpiewał w Met do 1990 roku, kiedy wystąpił w tytularnej roli w operze „Faust”. Jednak w 1991 roku opuścił Amerykę, uciekając przed stresem i nagłówkami gazet wywołanymi trwającym procesem rozwodowym oraz walką o opiekę nad córką, udając się w samookreślone „europejskie wygnanie”. Przez trzy lata mieszkał w Berlinie, a następnie w Zurychu, występując w całej Europie (z kilkoma występami w Buenos Aires), powoli odbudowując swoją reputację. Występował w Operze Państwowej w Wiedniu, La Scali, Operze Paryskiej, Covent Garden, Deutsche Oper w Berlinie, Operze Bawarskiej, Operze w Zurychu oraz w wielu innych operach i salach koncertowych w całej Europie.

W 1997 roku Shicoff i Haddon sfinalizowali rozwód. Wyrok rozwodowy pozwolił Shicoffowi poślubić sopranistkę Dawn Kotoski, z którą żył od 1990 roku, oraz odnowić relacje z córką, Alizą. Shicoff powrócił również do Met w roli Lenskiego w „Eugeniuszu Onieginie”. Jego ostatni występ w Met miał miejsce w 2006 roku, kiedy wystąpił jako Rodolfo w „Luisie Miller”. Do tego czasu wystąpił w tej instytucji ponad 200 razy w 20 różnych rolach.

Źródło: Artykuł „Neil Shicoff” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.