(Henri Decoin)

(Henri Decoin) - Reżyser, Scenarzysta, znany z pracy przy tego typu projektach: «Razzia» (1955), «Razzia sur la Chnouf» (1955), «The Iron Mask» (1962), «Człowiek w żelaznej masce» (1962), «Love and the Frenchwoman» (1960),

Henri Decoin (18 marca 1890 – 4 lipca 1969) był francuskim reżyserem i scenarzystą filmowym, który wyreżyserował ponad 50 filmów w latach 1933–1964. Był również pływakiem, który zdobył tytuł mistrza kraju w 1911 roku i ustanowił rekord kraju w pływaniu stylem dowolnym na 500 m. Wziął udział w zawodach pływackich na 400 m podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1908 roku oraz w turnieju piłki wodnej podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1912 roku.

W czasie I wojny światowej Decoin służył jako pilot. Po wojnie pracował jako dziennikarz sportowy dla gazet L'Auto, L'Intransigeant i Paris-Soir. W 1926 roku opublikował swoją pierwszą książkę, inspirowaną dadaizmem, eksperymentalny i nagradzany tom „Piętnaście rund” (Quinze Combats), w którym walka bokserska przedstawiona jest subiektywnie z perspektywy boksera, a w 1933 roku wyreżyserował swój pierwszy film, „Rekiny ropy” (Les requins du pétrole).

Znany był z podejmowania się różnych gatunków; adaptacji utworów Georges’a Simenona, takich jak „Nieznajomi w domu” (1942) – z Raimu w jednej z jego słynnych ról, i „Prawda o naszym małżeństwie” (1952), filmów historycznych, takich jak „Sprawa trucizn” (1955) i „Żelazna maska” (1962), filmów szpiegowskich, takich jak „Kot” (1958), kryminałów policyjnych, takich jak „Rajd na gang narkotykowy” (1955) i „Ogień do prochu” (1957), dramatów psychologicznych, takich jak „Zielona Dominika” (1935) (gdzie po raz pierwszy spotkał swoją drugą żonę, Danielle Darrieux), i „Kochankowie są sami na świecie” (1948), a nawet nietypowego filmu noir, jakim jest „Między jedenastą a północą” (1949). Współpracował z takimi gwiazdami francuskiego kina, jak Jean Marais, Louis Jouvet, Juliette Gréco, Lino Ventura, Corinne Calvet, Anouk Aimée i Jean Gabin, tylko po to wymienić kilka.

Wyreżyserował Darrieux w kilku filmach i towarzyszył jej do Hollywood w 1938 roku, gdy podpisała kontrakt z Universal Pictures. Skorzystał z okazji, aby obserwować, jak Hollywood kręci filmy, i wrócił do Francji z tymi technikami. Decoin był jednym z najbardziej płodnych reżyserów swoich czasów. Decoin był czterokrotnie żonaty. Jego drugim małżeństwem było małżeństwo z aktorką i piosenkarką Danielle Darrieux. Miał dwóch synów: Jacques’a Decoina (1928–1998) i Didiera Decoina, który również był znanym scenarzystą.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Najważniejsze dzieła (Henri Decoin)

Cała filmografia (Henri Decoin)