Michel Berger (Michel Berger)

Michel Jean Hamburger (28 listopada 1947 – 2 sierpnia 1992), znany jako Michel Berger, był francuskim piosenkarzem i autorem piosenek. Przez dwie dekady był ważną postacią francuskiej sceny muzyki pop jako wokalista. Jako autor piosenek tworzył utwory dla artystów takich jak jego żona, France Gall, Françoise Hardy czy Johnny Hallyday. Zmarł na zawał serca w wieku 44 lat.

Berger urodził się 28 listopada 1947 roku w podmiejskiej dzielnicy Paryża, Neuilly-sur-Seine, jako syn żydowskich rodziców, doktora Jeana Hamburgera i Annette Haas, koncertującej pianistki szwajcarskiego pochodzenia żydowskiego.

Berger zyskał rozpoznawalność wśród francuskiej publiczności w latach 60. XX wieku jako wykonawca przeboju Salut les copains, po czym został producentem muzycznym i autorem piosenek dla EMI, gdzie napisał m.in. Les Girafes dla Bourvila w 1967 roku. Na początku lat 70. XX wieku przeniósł się do Warner Music, gdzie produkował wczesne albumy Véronique Sanson, a w 1989 roku album Allah. W 1973 roku był odpowiedzialny za produkcję albumu Message personnel, którego tytułowy utwór ponownie wystartował karierę Françoise Hardy. Wyprodukował również singiel Je suis moi dla Hardy. Berger zaczął pisać piosenki dla France Gall w 1974 roku, wyprodukował wszystkie jej albumy od 1975 roku i ożenił się z nią 22 czerwca 1976 roku.

W 1978 roku skomponował musical Starmania ze słowami Luca Plamondona. W musicalu wystąpili Gall, Claude Dubois, Daniel Balavoine, Diane Dufresne, Nanette Workman, Éric Estève i Fabienne Thibeault. Odniósł duży sukces we Francji w latach 80. i 90. XX wieku. W 1991 roku powstała angielska wersja zatytułowana Tycoon ze słowami Tima Rice'a, ale nie osiągnęła sukcesu oryginału we Francji.

Niestety, dwa musicale, nad którymi Berger pracował bezpośrednio po Starmanii, nie odniosły sukcesu. W 1980 roku Berger połączył siły z producentem Jérôme Savary i autorem tekstów Lucem Plamondem, aby wyprodukować musical La Légende de Jimmy, inspirowany życiem Jamesa Deana. Jednak okazał się on porażką. Następny projekt muzyczny Bergera, Dreams in Stone, został pomyślany jako amerykański musical, współtworzony z Michelem Bernholcem i nagrany w Stanach Zjednoczonych z wokalem Rosanne Cash, Billa Champlina, Lynn Carey, Jennifer Warnes i Billa Withersa. Chociaż sam spektakl nigdy nie ujrzał światła dziennego, album został wydany w 1982 roku. Album okazał się kompletną klapą i nie jest powszechnie znany poza nielicznymi stronami fanów.

Berger skomponował również muzykę do kilku projektów filmowych na przestrzeni lat, w tym Mektoub, film algierskiego reżysera Ali Ghalema z 1970 roku, Sérieux comme le plaisir Roberta Benayouna z 1975 roku, Tout feu, tout flamme Jeana-Paula Rappeneau z 1982 roku i Rive droite, rive gauche Philippe Labro z 1984 roku. Napisał również jingle do reklamy Oranginy.

Berger był jednym z niewielu francuskich artystów, którzy chętnie i aktywnie angażowali się w działania humanitarne: w 1985 roku pracował wyłącznie dla Action Écoles wraz z Gall, Richardem Berrym i Danielem Balavoine, a następnie dla Etiopii z Renaudem (Chanteurs Sans Frontières) i dla Les Restos du cœur z komikiem Coluche.

2 sierpnia 1992 roku, kilka tygodni po premierze jego pierwszego albumu duetu z France Gall i sześć miesięcy po śmierci ojca, Berger doznał śmiertelnego zawału serca po meczu tenisa w Ramatuelle na południu Francji. ...

Źródło: Artykuł "Michel Berger" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.