(Jacques Lob)

(Jacques Lob) - Original Story znany z pracy przy tego typu projektach: «Snowpiercer» (2013), «Snowpiercer: Arka przyszłości» (2013),

Jacques Lob (19 sierpnia 1932 – 24 maja 1990) był francuskim twórcą komiksów, znanym z wielu komiksowych kreacji, w tym Superduponta.

Jacques Lob rozpoczął swoją karierę jako ilustrator zabawnych rysunków, które publikowano w różnych czasopismach, aż Jean-Michel Charlier doradził mu, by skupił się na pisaniu. Pracując dla magazynów takich jak Pilote, Spirou i Record na początku lat 60., pisał scenariusze dla artystów takich jak Jean-Claude Mézières, Pierre Guilmard, Jo-El Azara, a ostatecznie Jijé, dostarczając materiały dla Jerry Spring.

Po spotkaniu z Georgem Pichardem, obaj rozpoczęli współpracę, która zaowocowała kilkoma dziełami i różnymi gatunkami. Początkowo stworzyli Ténébrax w 1964 roku dla krótkotrwałego magazynu Chouchou; jego serializacja była kontynuowana w włoskim magazynie Linus. Dla Pilote stworzyli przyjazną rodzinie parodię superbohatera, Submermana. Kolejna seria, Blanche Épiphanie, publikowana w magazynie V w 1968 roku, miała jednak odmienny charakter, a jej erotyczne cechy wywołały mieszane reakcje publiczności. W tym gatunku stworzyli również Ulysse dla Charlie Mensuel w 1969 roku.

We współpracy z Gotlibem, w 1972 roku stworzył swoją najbardziej znaną postać, Superduponta. Został on po raz pierwszy opublikowany na łamach Pilote, a później w L'Écho des savanes, następnie rysowany przez Alexisa, a po jego śmierci przez Solé.

Jego praca z 1982 roku, Le Transperceneige (Kruchołom), narysowana przez Jean-Marca Rochette’a, stała się później podstawą dla dzieł The Explorers (1999) i The Crossing (2000), w których Rochette kontynuował swoją pracę, a Benjamin Legrand, redaktor oryginalnego dzieła, napisał scenariusz. W 2013 roku film Kruchołom został zaadaptowany z tego dzieła. Te prace zostały przetłumaczone na język angielski w Titan Comics w 2014 roku pod nazwami Snowpiercer: The Escape i Snowpiercer: The Explorers.

W 1986 roku napisał „Intérieur Noir” dla Edmonda Baudoin w À Suivre oraz „Arlette et Charley” dla Dana w Okapi, a w 1988 roku ponownie połączył siły z Baudoinem, aby rozpocząć serię o kobiecej taksówkarce „Carla”.

Źródło: Artykuł „Jacques Lob” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Jacques Lob)

Cała filmografia (Jacques Lob)