Prasanna Witanażage (Prasanna Vithanage)

Prasanna Vithanage, urodzony w 1962 roku, związał się z teatrem tuż po ukończeniu szkoły. W 1986 roku przetłumaczył i wyreżyserował sztukę Bernarda Shawa „Broń i człowiek”, a w 1991 roku „Trąbki i maliny” Dario Fo. W 1992 roku wyreżyserował swój pierwszy film „Sisila Gini Gani” (Lodowy ogień), który zdobył dziewięć nagród OCIC (Sri Lanka), w tym statuetki dla najlepszego reżysera, najlepszego aktora i najlepszej aktorki. Cztery lata później, w 1996 roku, powstał jego drugi pełnometrażowy obraz „Anantha Rathriya” (Mroczna noc duszy), który napisał i wyreżyserował. Film oparto na ostatniej powieści Lwa Tołstoja pt. „Zmartwychwstanie”. Produkcja uczestniczyła w kilku międzynarodowych festiwalach filmowych i otrzymała specjalne wyróżnienie jury na Pierwszym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pusan. Film zdobył również wszystkie główne nagrody na gali Sri Lanka Film Critics Forum Awards (powiązanej z FIPRESCI), w tym nagrody dla najlepszego filmu, najlepszego reżysera i najlepszego scenarzysty. Jego trzeci pełnometrażowy film z 1997 roku, „Pawuru Walalu” (Mury wewnątrz), przyniósł Nicie Fernando nagrodę dla najlepszej aktorki za rolę Violet na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Singapurze w 1998 roku. Produkcja ta zdobyła aż dziesięć z jedenastu możliwych nagród na Sri Lanka Film Critics Forum Awards, w tym dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera. Czwarty film z tego samego roku, „Purahanda Kaluwara” (Śmierć w dzień pełni księżyca), który napisał i wyreżyserował, został wyprodukowany przez NHK (Japońską Korporację Nadawczą). Zdobył on Grand Prix na Festiwalu Filmowym w Amiens. Początkowo zakazany przez ministra odpowiedzialnego za przemysł filmowy, został dopuszczony do dystrybucji po rocznej walce prawnej na mocy wyroku Sądu Najwyższego. Od tego czasu stał się jednym z najpopularniejszych filmów w ponad półwiecznej historii kina na Sri Lance.

W 2003 roku Prasanna Vithanage ukończył swój piąty film, „Ira Madiyama” (Sierpniowe słońce), który zdobył wiele międzynarodowych nagród i był szeroko prezentowany na światowych festiwalach. W 2007 roku Vithanage był koproducentem hitowego filmu „Machan” – komedii o grupie oszustów z klasy robotniczej podszywających się pod drużynę piłkarzy do piłki ręcznej, wyreżyserowanej przez Uberto Pasoliniego, producenta „Pełnego Monty”. „Machan” miał premierę na 65. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji w 2008 roku; był wyświetlany na całym świecie, zdobywając 11 międzynarodowych nagród. W 2008 roku w Pusan w Korei odbyła się również światowa premiera szóstego pełnometrażowego filmu Vithanage’a jako reżysera, pt. „Akasa Kusum” (Kwiaty nieba), który był prezentowany na ponad czterdziestu festiwalach filmowych, zyskał szerokie uznanie i zdobył liczne międzynarodowe wyróżnienia. Jego siódmym pełnometrażowym obrazem jest „Oba Nathuwa Oba Ekka” (Z tobą, bez ciebie). Z kolei jego debiut w formie filmu dokumentalnego, „Silence in the Courts” (Cisza w sądach), był pierwszym dokumentem, który wszedł do kin na Sri Lance, mimo początkowego zakazu publicznych projekcji nałożonego przez Sąd Okręgowy w Kolombo. Historyczny dramat „Gaadi – Dzieci słońca” (2019) zdobył nagrodę za różnorodność kulturową na Asia Pacific Screen Awards i wyświetlany był w kinach na Sri Lance przez 98 dni. „Paradise” (2023) to jego pierwszy film w językach indyjskich: malajalam, hindi, tamilskim i sinhala. „Paradise” miał swoją światową premierę na 28. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Busan w 2023 roku, gdzie zdobył nagrodę Kim Jeseok.