(Andrew Bown)

(Andrew Bown) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Live Aid» (1985), «Live Aid» (1985),

Andrew Steven Bown (ur. 27 marca 1946) to angielski muzyk, specjalizujący się w instrumentach klawiszowych i gitarze basowej. Jest członkiem rockowego zespołu Status Quo.

Pierwszym znaczącym zespołem Bowna był The Herd, w którym grał również Peter Frampton. Po rozwiązaniu The Herd spędził dwa lata z Judas Jump, którzy byli zespołem otwierającym Isle of Wight Festival w 1970 roku. W latach 70. grał na instrumentach klawiszowych dla Framptona, a po krótkotrwałym odejściu Ricka Willsa z zespołu Petera Framptona w 1975 roku, na krótko przeszedł na gitarę basową. Sam Bown opuścił otoczenie Framptona niecały rok później, tuż przed tym, jak Frampton miał osiągnąć światowy sukces. Wrócił do Anglii, gdzie początkowo próbował sił w karierze solowej (nagrywając dwa albumy solowe dla wytwórni GM Billa Gaffa, US Mercury), a następnie wznowił współpracę ze Status Quo, dla których zaczął grać na instrumentach klawiszowych w 1973 roku jako muzyk sesyjny, w tym podczas sesji z Jerrym Lee Lewisem na albumie London Sessions. Andy po raz pierwszy pojawił się na albumie Quo „Hello!” w tym samym roku; brał udział w nagrywaniu każdego albumu zespołu od „Rockin’ All Over the World” z 1977 roku, a także towarzyszył im podczas koncertów. Dołączył do Status Quo jako pełnoprawny członek w 1982 roku i pozostaje z nimi do dziś.

W latach 70. Bown wydał kilka singli, w tym „New York Satyricon Zany” i „Another Shipwreck”, żaden z nich nie znalazł się jednak na listach przebojów. Jego najbardziej znaną piosenką była jednak melodia do serialu dla dzieci „Ace of Wands”, zatytułowana „Tarot”. Wydał również pięć albumów, z których pierwszy, „Gone to My Head”, ukazał się w 1972 roku.

Jego najnowszy album solowy „Unfinished Business” został wydany 5 września 2011 roku. Album został wyprodukowany przez Mike’a Paxmana i nagrany przez Chrisa Westa, z udziałem Henry’ego Spinettiego na perkusji, Micka Rogersa na gitarach, Trevora Boldera i Brada Langa na gitarach basowych, a także wokalistek Juliet Roberts i Sylvii Mason-James. Został nagrany w State of the Ark Studios w Richmond, Surrey w 2010 roku.

Był basistą w „Surrogate Band” podczas trasy koncertowej Pink Floyd „The Wall” w 1980 i 1981 roku i można go usłyszeć na albumie koncertowym „Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81”. Zagrał również na instrumentach klawiszowych na albumie Pink Floyd „The Final Cut” oraz na ostatnim albumie Jacka the Lad „Jackpot” w 1976 roku. Ponadto grał na organach Hammonda i gitarze dwunastostrunowej podczas nagrywania solowego albumu Rogera Watersa „The Pros and Cons of Hitch Hiking” w 1984 roku, ale nie wziął udziału w kolejnych trasach koncertowych Watersa.

Nadal gra na instrumentach klawiszowych, gitarze i harmonijce ustnej z zespołem Status Quo i jest integralną częścią zespołu, współtworząc wiele znanych utworów Quo na różnych albumach studyjnych, a najbardziej znany jest ze współpracy z Rickiem Parfittem przy przeboju zespołu z 1979 roku „Whatever You Want”.

Źródło: Artykuł „Andy Bown” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Andrew Bown)

Cała filmografia (Andrew Bown)