(Shaken Aimanov)

Shaken Kenzhetaevich Aimanov (kaz. Шәкен Кенжетайұлы Айманов; ur. 15 października 1914 – zm. 23 grudnia 1970 w Bayanaul) był radzieckim (kazachskim) reżyserem filmowym, scenarzystą i aktorem. Uznawany jest za ojca kinematografii kazachskiej oraz za ikonicznego reżysera i aktora. W latach 1954–1970 wyreżyserował jedenaście filmów.

Aimanov urodził się w 1914 roku w Bayanaul, w Imperium Rosyjskim (obecnie Kazachstan). W latach 1931–1933 studiował w Kazachskim Instytucie Edukacji w Semipalatinsku (obecnie Semej). Karierę aktorską rozpoczął w 1933 roku w Kazachskim Teatrze Dramatycznym w Ałma-Acie. Jego sztuka charakteryzowała się wyrazistym rysunkiem społecznym i psychologicznym. Do jego najlepszych ról należą: Akhan Seri w „Akhan Seri i Aktokty” Gabita Musirepova, Isatai w „Isatai i Makhambet” Akhinzhanova, Kobylandy Batyr w „Kobylandym” Mukhtara Auezova, Kodar w „Kozy Korpesh i Bayan Sulu” Gabita Musirepova, Petruchio w „Poskromieniu urwiałej” Williama Szekspira oraz Tikhon w „Burzy” Aleksandra Ostrowskiego. Pracował również jako reżyser i w latach 1947–1951 pełnił funkcję głównego reżysera w Kazachskim Teatrze Dramatycznym. Tworząc w filmie od 1940 roku, zarówno jako aktor, jak i reżyser, Aimanov zagrał m.in. Żambyła w filmie o tym samym tytule oraz wyreżyserował film „Nasz drogi lekarz” z 1958 roku. Był deputowanym czwartej i siódmej konwokacji Rady Najwyższej SRR Kazachskiej. W 1963 roku zasiadał w jury 3. Moskiewskiego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. W 1952 roku otrzymał Nagrodę Stalina za pracę w teatrze, a w 1968 roku Państwową Nagrodę SRR Kazachskiej. Został odznaczony Orderem Lenina oraz Orderem Sztandaru Czerwonego Pracy.

W 1984 roku studio Kazakhfilm, w którym Aimanov pracował jako reżyser, zostało nazwane jego imieniem. W 2013 roku odbył się Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Gwiazdy Shakena”, mający na celu wsparcie młodych artystów i filmowców.