(Zoi Voudouri)

Zoe Voudouri była aktorką pochodzącą z wielopokoleniowej rodziny teatralnej, która pracowała głównie w trupach objazdowych. Jednak wielkie uznanie publiczności zdobyła w późnym wieku, stając się jedną z ukochanych babć w filmach i serialach telewizyjnych lat 80. Urodziła się w 1917 roku jako córka uznanego aktora Dimitrisa Voudourisa, jednego z członków założycieli Związku Aktorów Greckich, zapamiętanego jako „główny kolega” w filmie „Laterna ftokhia kai kyryfallo”. Po raz pierwszy pojawiła się w teatrze w wieku zaledwie 40 dni, występując w dramacie ludowym „Genowefa” z objazdową trupą swojego ojca podczas tournée w Kalamacie. Była aktorką samouczoną, która rzemiosła nauczyła się na scenie, mając ojca za swojego głównego nauczyciela. Jej pierwsza profesjonalna rola przypadła na rok 1930 w sztuce Dimitrisa Koromilasa „Kochanek pasterki”, w objazdowej trupie braci Bograkou na Krecie. Od tego czasu aż do 1954 roku nieprzerwanie występowała w trupach objazdowych, w których brał udział również jej ojciec. Wśród nich znalazły się zespoły braci Bograkou, Yiannisa Chemonidisa oraz Theodorosa Kefalopoulosa. Podróżowała po całej Grecji, głównie po Peloponezie. W czasie okupacji jej rodzina osiedliła się na Peloponezie, gdzie pracowali z własną trupą.

W 1954 roku współpracowała z trupą Takisa Kontaxisa, a w 1955 roku wystąpiła w komedii Arystofanesa „Lizystrata” w trupie Thymelic Linosa Karzisa. W 1958 roku dołączyła do zespołu Aliki Theodoridou w adaptacji teatralnej powieści Eliasa Venezisa „Galini”. Od 1962 do 1967 roku pracowała u boku Manosa Katrakisa w Greckim Teatrze Ludowym. To tam można ją było zobaczyć w spektaklach takich jak: „Kochanek pasterki” Dimitrios Koromilasa, „Pieśń o zmarłym bracie” Mikisa Theodorakisa, „Dziewczyna z wstążką” Notisa Pergiali, „To dziwne zwierzę” Antoniego Czechowa, „Kapitan Michael” Nikosa Kazantzakisa, „Karaiskakis” Dimitrios Fotiadis, „Golfo” Peresiadisa oraz „Krzyż i miecz” Angelosa Terzakisa. W 1970 roku współpracowała z trupą Dionysiosa Papagiannopoulosa w komedii „Ostatni uczciwy”. W 1973 roku wystąpiła w zespole Kostasa Karras w spektaklu „Królewski romans” George'a Roussosa. W 1975 roku pojawiła się w sztuce „Kochanek pani Chatterley” Lawrence'a w inscenizacji trupy Vangelisa Ploiosa i Rii Deloutsis. W 1980 roku współpracowała z trupą Angelosa Antonopoulosa, wcielając się w rolę Marthy w sztuce Margaret Kennedy „Po burzy”. W 1982 roku wystąpiła w trupie Maskes w sztuce Iakovosa Kampanellisa „Kobieta i błąd”. W 1984 roku dołączyła do trupy Jenny Karezi i Costasa Kazakos, grając Berthę w dramacie Henrika Ibsena „Gracz”. W 1985 roku współpracowała z Teatrem Miejskim w Agrinio w spektaklu „Krwawy ślub” Lorca. Od 1986 do 1988 roku współpracowała z Teatrem Miejskim w Komotini, występując w sztukach „Tartuffe” Moliera oraz „Wachlarz” Goldoniego. Później współpracowała również z Teatrem Miejskim w Serres oraz z Teatrem Miejskim w Roumeli.