(Boris Khmelnitsky)

(Boris Khmelnitsky) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Iron & Blood: The Legend of Taras Bulba» (2009), «Тарас Бульб» (2009), «Interception» (1986), «Перехват» (1986),

Boris Chmielnicki był popularnym rosyjskim aktorem filmowym i teatralnym oraz członkiem legendarnej trupy Taganki pod dyrekcją Jurija Ljubimowa.

Urodził się jako Boris Aleksiejewicz Chmielnicki 27 czerwca 1940 roku w Usurijsku, niewielkim miasteczku niedaleko Władywostoku na Dalekim Wschodzie Związku Radzieckiego. Jego ojciec, Aleksiej Chmielnicki, był wysokim rangą oficerem Armii Czerwonej, który zarządzał kilkoma klubami wojskowymi w ZSRR. Młody Chmielnicki wychowywał się w dość uprzywilejowanym środowisku; od dzieciństwa uczył się literatury, sztuki i muzyki oraz korzystał ze szczególnej atmosfery kręgu ojca. Studiował muzykę w Kolegium Muzycznym we Lwowie, ukończywszy je w 1961 roku jako dyrygent orkiestrowy, a następnie studiował aktorstwo w Szkole Teatralnej im. Szczukina w Moskwie, uzyskując dyplom aktora w 1966 roku. W 1966 roku zadebiutował na ekranie w filmie „Kto wrócisz – dolubisz” w reżyserii Leonida Osyki. Sławę zdobył dzięki rolom w „Sofija Perowska (1967)” w reżyserii Lwa Arnsztama oraz w „Czerwonym namiocie (1970)”. W ZSRR najbardziej znany był jako Robin Hood w „Strzałach Robina Hooda (1975)”, a później ponownie wcielił się w tę rolę w „Balladzie o walecznym rycerzu Iwanhoe (1983)”.

W latach 1964–1984 Chmielnicki był członkiem trupy pod dyrekcją Jurija Ljubimowa w Teatrze Taganki w Moskwie. Jego partnerami scenicznymi byli Władimir Wysocki, Leonid Fiłatow, Wienia min Smiechow, Alla Demidowa, Zinaida Sławina, Iwan Dyhowiczny, Boris Gałkin, Aleksandr Porochowszczyk, Walerij Zołotuchin, Natalia Sajko, Nikołaj Gubenko, Żanna Bołotowa, Nina Szackaja, Leonid Jarmolnik oraz inni wybitni rosyjscy aktorzy. W latach 60. i 70. Chmielnicki grał główne role w produkcjach Taganki, takich jak „Pugaczow” i „Mistrz i Małgorzata”, sceniczna adaptacja powieści o tym samym tytule autorstwa Michaiła A. Bułhakowa. Pisał również muzykę do kilku produkcji Taganki.

Boris Chmielnicki cieszył się uznaniem w byłym Związku Radzieckim i był częścią środowiska intelektualnego znanego jako „pokolenie 60-tych”. Został uhonorowany tytułem Ludowego Artysty Rosji (2000). Zmarł 16 lutego 2008 roku na skutek przewlekłej choroby i został pochowany obok rodziców na cmentarzu Kuntsewskim w Moskwie. Przeżyła go była żona, Marianna Wiercińska, i ich córka, Darja Chmielnicka.

Najważniejsze dzieła (Boris Khmelnitsky)

Cała filmografia (Boris Khmelnitsky)