(Nadezhda Kosheverova)

(Nadezhda Kosheverova) - Reżyser znana z pracy przy takich projektach: «Ten» (1971), «Тень» (1971), «Тень» (1971), «Тень» (1971),

Reżyserka filmowa Nadeżda Kosheverova zasłynęła przede wszystkim z fascynujących filmów baśniowych, które stały się klasyką kina rosyjskiego. Nadeżda Nikołajewna Kosheverova urodziła się w Sankt Petersburgu 23 września (według kalendarza gregoriańskiego) 1902 roku.

W 1923 roku ukończyła szkołę aktorską w pietrograskim Teatrze Wolnej Komedii i do 1928 roku występowała jako aktorka na scenach teatrów leningradzkich, w tym w Leningradzkim Teatrze Satyry im. N. P. Akimowa. Przyszła reżyserka studiowała również w studiu filmowym Fabryki Aktora Ekscentrycznego w latach 1925–1928.

Od 1929 roku Nadeżda Kosheverova pracowała w Lenfilmie, gdzie rozpoczęła karierę jako asystentka reżysera Maksima Trilogiego.

Zadebiutowała jako reżyserka w 1937 roku filmem „Pewnego razu jesienią” (Odnazhdy Osen’), który niestety nie zachował się do dziś. Pierwszy sukces odniosła po premierze komedii lirycznej „Arinka” (1940), nakręconej w 1939 roku wspólnie z Jurijem Muzykantem.

Przed wybuchem drugiej wojny światowej młoda reżyserka zdołała stworzyć pełnometrażowy film o wojnie z Finlandią pt. „Galya”, który został jednak zakazany przez cenzurę.

Po raz pierwszy Nadeżda Kosheverova sięgnęła po gatunek baśni, który miał stać się jej głównym kierunkiem twórczym, w 1944 roku. Jej debiut w tym nurcie był filmem muzycznym „Pantofelki” (Cherevichki), opartym na operze Czajkowskiego o tym samym tytule i zrealizowanym wspólnie z Michaiłem Szapirorem.

Wydany w 1947 roku film „Kopciuszek” (Zolushka) odniósł ogromny sukces. Dzięki genialnemu scenariuszowi Jewgienija Szwartsa, scenografii Nikołaja Akimowa i perfekcyjnemu doborowi obsady, baśń zyskała uznanie widzów i krytyków. Kontynuując pracę nad komediami, takimi jak „Kierowca znienaczenia” (Shofyor ponevole, 1958) i „Uwaga, babcia!” (Ostorozhno, babushka!, 1960), Kosheverova starała się pozostać wierna swojemu ulubionemu gatunkowi – tradycyjnej magicznej baśni dla dzieci.

W 1968 roku Kosheverova wydała jedną ze swoich najlepszych i najsłynniejszych baśni – „Bardzo stara baśń” (Staraya, staraya skazka), w której wystąpili genialny Oleg Dal oraz wówczas nieznana Marina Nejolowa. Oleg Dal nazywał Kosheverovą „Kurosavoczką” i później zawsze zgadzał się grać w jej baśniach.

„Baśń o zakochanym malarzu domów” (1987) stała się jej ostatnim dziełem jako reżyserki.

Nadeżda Kosheverova zmarła w Moskwie 22 lutego 1989 roku i została pochowana na cmentarzu w pobliżu osady Komarowo na przedmieściach Leningradu (obecnie Sankt Petersburga).

Najważniejsze dzieła (Nadezhda Kosheverova)

Cała filmografia (Nadezhda Kosheverova)