(Toto Cutugno)

(Toto Cutugno) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Salvatore „Toto” Cutugno (ur. 7 lipca 1943 r.) to włoski piosenkarz, autor tekstów i muzyka pop. Jest najbardziej znany z ogólnoświatowego hitu „L'Italiano”, wydanego na albumie o tym samym tytule w 1983 roku. Cutugno zwyciężył również w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1990 roku, który odbył się w Zagrzebiu (Chorwacja, SFR Jugosławia), z utworem „Insieme: 1992”, do którego napisał zarówno tekst, jak i muzykę.

Toto Cutugno urodził się w Fosdinovo w Lunigianie (Toskania); jego ojciec pochodził z Barcellona Pozzo di Gotto na Sycylii, a matka była gospodynią domową. Krótko po jego narodzinach rodzina przeprowadziła się do La Spezii (Liguria).

Karierę muzyczną rozpoczął jako perkusista, a później wraz z Lino Losito i Mario Limongelli założył zespół italo disco o nazwie Albatros. Rozpoczął również karierę kompozytora, tworząc niektóre z najpopularniejszych utworów francusko-amerykańskiego piosenkarza Joe Dassina, takich jak „L'été indien”, „Et si tu n'existais pas” oraz „Le Jardin du Luxembourg” (napisany wspólnie z Vito Pallavicinim). Był również współautorem utworu Dalidy „Monday Tuesday... Laissez moi danser” („Voglio l'anima”), który krótko po wydaniu uzyskał status platynowej płyty.

W 1976 roku zespół Albatros po raz pierwszy wziął udział w Festiwalu Piosenki w Sanremo, zajmując trzecie miejsce z utworem „Volo 504”. Po kolejnym sukcesie listowym z piosenką „Santamaria De Portugal” zespół Albatros de facto się rozpadł, a Cutugno skoncentrował się na karierze solowej.

W 1980 roku Cutugno powrócił na Festiwal w Sanremo i zwyciężył z utworem „Solo noi”. Jednak związek Cutugno z festiwalem zapamiętano przede wszystkim dzięki piosence „L'italiano” („Włoch”), którą zaprezentował w 1983 roku. Utwór ten, pierwotnie przeznaczony dla Adriano Celentano, który odmówił jego wykonania, w sposób syntetyczny oddawał popularne cechy społeczne Włochów, co sprawiło, że stał się on niezwykle popularny wśród włoskich emigrantów. Choć piosenka zajęła w Sanremo jedynie piąte miejsce, stała się największym międzynarodowym hitem Cutugno.

Cutugno zajął drugie miejsce w sześciu kolejnych edycjach festiwalu w Sanremo: w 1984 roku z utworem „Serenata” („Serenada”); w 1987 roku z „Figli” („Synowie” lub „Dzieci”); w 1988 roku z „Emozioni” („Emocje”); w 1989 roku z piosenką „Le mamme” („Matki”); w 1990 roku z utworem „Gli amori” („Miłości”, zatytułowanym „Good Love Gone Bad” w wersji Raya Charlesa); oraz w 2005 roku wspólnie z Annalisą Minetti z piosenką „Come noi nessuno al mondo” („Nikt na świecie taki jak my”). Toto Cutugno wziął udział w festiwalu łącznie 13 razy.

W 1990 roku Cutugno wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji w Zagrzebiu własną kompozycją „Insieme: 1992” („Razem: 1992”) – balladą celebrującą europejską integrację polityczną i powstanie Unii Europejskiej. Wraz z Gigliolą Cinquetti, drugą zwyciężczynią Eurowizji z Włoch, poprowadził konkurs w 1991 roku, który w wyniku jego zwycięstwa odbył się w Rzymie. W wieku 46 lat i 302 dni Cutugno stał się najstarszym zwycięzcą konkursu w tamtym czasie, pobijając rekord André Claveau z 1958 roku. Rekord Cutugno utrzymał się do 2000 roku. Był on również ostatnim zwycięzcą z Włoch aż do sukcesu zespołu Måneskin w 2021 roku. ...

Najważniejsze dzieła (Toto Cutugno)

Cała filmografia (Toto Cutugno)