(Leon Beaumon) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Flying Down to Rio» (1933), «Flying Down to Rio» (1933), «The Freshman» (1925), «Niech żyje sport!» (1925), «Niech żyje sport!» (1925),
Leon Beaumon – występujący również pod nazwiskami Leon Beauman, Beaumont oraz Leon Duval – był drugoplanowym aktorem teatralnym i filmowym w latach 20. i 30. XX wieku. Urodził się jako Herman Bauman w 1898 roku na farmie niedaleko Youngstown w Ohio, w rodzinie niemieckich imigrantów. W młodości pracował w hutach stali, a następnie wraz z dwoma braćmi studiował w okolicach Chicago, by zostać księdzem katolickim. Jednak w 1920 roku Herman pokłócił się z jednym z przełożonych w seminarium i wyruszył do Kalifornii, by zostać gwiazdą kina, namawiając swojego młodszego brata, Marty'ego, aby do niego dołączył. Podczas migracji na Zachód, w okresie prohibicji, pracowali w nielegalnej gorzelni i przemycali bimber w Denver. Po dotarciu do Hollywood zmienili nazwisko na Beaumon, a Herman stał się Leonem. Leon i Marty mieszkali w domu pensjonacie w Hollywood wraz z Clarkiem Gablem i Johnem Wayne’em, zanim ci dwaj zdobyli sławę i fortunę. Wszyscy byli na tyle biedni i podobni wzrostem, że czterej mężczyźni posiadali wspólnie tylko jeden garnitur, a terminy swoich przesłuchań ustalali tak, aby mogli go na zmianę nosić.
Filmografia Leona pozostaje w dużej mierze tajemnicą ze względu na upływ czasu oraz jego legendarne próby ukrycia prawdziwego wieku; z tego powodu przekazał swoim dzieciom niewiele szczegółów na temat kariery w Hollywood. Z albumu z wycinkami, źródeł archiwalnych oraz relacji jego wieloletniego przyjaciela i kolegi po fachu, zmarłego Boba St. Angelo, wiadomo do tej pory, że wystąpił w wymienionych w napisach końcowych rolach w filmach: „A Fight to the Finish” (1925), „Clancy of the Mounted” (1933), „Pioneer Trail” (1938) oraz „The Law Comes to Texas” (1939). Wystąpił również w rolach niewymienionych w napisach w produkcjach: „Kleopatra” (1934), „Folies Bergère de Paris” (1935), „Fugitive at Large” (1939), „Nędznicy” (1935), „Zew krwi” (1935), „The Freshman” (1925), „The Mighty Barnum” (1934), „Morski wilk” (1930), „Czarnoksiężnik z Oz” (1939), „The Vagabond King” (1930) oraz „Western Frontier” (1935). Często grał czarne charaktery w westernach Kena Maynarda. W czasach swojej aktorskiej działalności Leon prowadził w Hollywood lodziarnię. Był również wynalazcą – stworzył jedno z pierwszych radiów bezprzewodowych, mechanizm zmiany płyt w gramofonach oraz liczne inne gadżety. Podczas II wojny światowej Leon wstąpił do Army Air Corps, jednak pozostał na terenie Stanów Zjednoczonych. Później został agentem nieruchomości, a z czasem właścicielem nieruchomości przemysłowych. Leon pozostał kawalerem do 1961 roku, kiedy poślubił Theresę (Hermine Gruber). Zamieszkali na przedmieściach Los Angeles i mieli troje dzieci: Florence, Anthony'ego i Monique. Leon nigdy nie przeszedł na emeryturę, a będąc siedemdziesięciolatkiem, kładł jeszcze dach na budynku. Jego ukochana żona zmarła przed nim, w 1978 roku. Leon odszedł z powodu nowotworu w 1981 roku w wieku 83 lat. Jego siostrzeniec i żona siostrzeńca, Jim i Marj Smerber, z wielką troską opiekowali się nim podczas choroby i pomogli w wychowaniu jego niepełnoletnich dzieci.