Friedrich Dürrenmatt (Friedrich Dürrenmatt) - Powieść, Scenariusz, Książka, Historia oryginalna, , Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «The Pledge» (2001), «Obietnica» (2001), «Twilight» (1990), «Szürkület» (1990),
Friedrich Dürrenmatt (5 stycznia 1921 – 14 grudnia 1990) był szwajcarskim pisarzem i dramaturgiem. Był zwolennikiem teatru epickiego, a jego sztuki odzwierciedlały niedawne doświadczenia II wojny światowej. Twórczość tego politycznie aktywnego autora obejmowała dramaty awangardowe, filozoficzne powieści kryminalne oraz makabryczną satyrę. Dürrenmatt był członkiem Gruppe Olten – grupy lewicujących szwajcarskich pisarzy, którzy regularnie spotykali się w restauracji w mieście Olten.
Dürrenmatt urodził się w Konolfingen, w kantonie Berno, jako syn protestanckiego pastora. Jego dziadek, Ulrich Dürrenmatt, był konserwatywnym politykiem. W 1935 roku rodzina przeprowadziła się do Berna. W 1941 roku Dürrenmatt rozpoczął studia z filozofii, filologii niemieckiej i literatury niemieckiej na Uniwersytecie w Zurychu, lecz po jednym semestrze przeniósł się na Uniwersytet w Bernie, gdzie studiował również nauki przyrodnicze. W 1943 roku postanowił zostać pisarzem i dramaturgiem, rezygnując z kariery akademickiej. W latach 1945–46 napisał swoją pierwszą sztukę „Tak jest zapisane”. 11 października 1946 roku poślubił aktorkę Lotti Geissler.
W 1969 roku Dürrenmatt udał się w podróż do Stanów Zjednoczonych, w 1974 roku do Izraela, a w 1990 roku do Auschwitz w Polsce.
W 1975 roku wystąpił jako on sam w filmie „Koniec gry”.
Dürrenmatt pasjonował się również malarstwem. Niektóre z jego własnych prac oraz rysunków były wystawiane w Neuchâtel w 1976 i 1985 roku, a także w Zurychu w 1978 roku.
Jego żona, Lotti Geissler, zmarła 16 stycznia 1983 roku. W 1984 roku Dürrenmatt poślubił kolejną aktorkę, Charlotte Kerr.
W 1990 roku wygłosił dwa słynne przemówienia: jedno na cześć Václava Havla („Szwajcaria, więzienie?”), po odkryciu, że przez pięć dekad był śledzony przez szwajcarskie służby specjalne wraz z 800 000 swoich lewicujących współobywateli; drugie na cześć Michaiła Gorbaczowa („Nadzieja Kanta”). Dürrenmatt często porównywał trzy religie abrahamowe z marksizmem, który również postrzegał jako religię.
Dürrenmatt zmarł z powodu niewydolności serca 14 grudnia 1990 roku w Neuchâtel.
Od 2000 roku jego prace są wystawiane w Centre Dürrenmatt, będącym częścią Szwajcarskiej Biblioteki Narodowej.
Podobnie jak Bertolt Brecht, Dürrenmatt badał możliwości dramatyczne teatru epickiego. Obok Brechta nazywano go jego „najbardziej oryginalnym teoretykiem”.
Kiedy miał 26 lat, jego pierwsza sztuka „Tak jest zapisane” miała premierę, która wywołała ogromne kontrowersje. Fabuła sztuki koncentruje się na walce między spragnionym sensacji cynikiem a religijnym fanatykiem, który dosłownie interpretuje pismo święte; wszystko to dzieje się w czasie oblężenia miasta, w którym żyją. Premiera sztuki w kwietniu 1947 roku wywołała bójki i protesty wśród publiczności. Między 1948 a 1949 rokiem Dürrenmatt napisał kilka segmentów i skeczów dla antynazistowskiego kabaretu Cornichon w Zurychu; wśród nich znalazła się jednoaktowa groteskowa krótka sztuka „Ocalony” (Der Gerettete). ...