(Frankie Miller)

Francis John Miller (ur. 2 listopada 1949) jest szkockim rockowym piosenkarzem, singer-songwriterem i aktorem.

Miller pisał utwory i występował z wieloma artystami nagrywającymi, jednak najbardziej znany jest z albumu Full House z 1977 roku, singli „Be Good To Yourself”, „Darlin'” oraz duetu z Philem Lynottem w utworze „Still in Love with You” zespołu Thin Lizzy.

Miller urodził się w 1949 roku w Bridgeton w Glasgow w Szkocji.

Karierę zawodową rozpoczął jako nastolatek w glasgowskim zespole The Stoics. W połowie 1970 roku przeniósł się do Londynu, aby dalej rozwijać swoją karierę.

Następnie, w 1972 roku, Miller podpisał solowy kontrakt nagraniowy z wytwórnią Chrysalis Records i nagrał swoją pierwszą płytę LP Once in a Blue Moon pod kierownictwem producenta Dave'a Robinsona. Album ten był wczesnym przykładem pub rocka i zawierał partie wspierające zespołu pub rockowego Brinsley Schwarz. Mimo że single i albumy Millera nie stawały się hitami list przebojów, Chrysalis kontynuowało inwestowanie w jego talent, ponieważ artysta otrzymywał konsekwentnie dobre recenzje. W 1974 roku Miller zaśpiewał „Still in Love with You” w duecie z Philem Lynottem; utwór pojawił się na albumie Nightlife zespołu Thin Lizzy. Drugi album Millera, High Life, został wyprodukowany i częściowo napisany przez Allena Toussainta i nagrany w Atlancie w stanie Georgia w 1974 roku. Choć dwa utwory z płyty, „Shoorah Shoorah” i „Play Something Sweet”, stały się później hitami odpowiednio dla Betty Wright i Three Dog Night, sam album nie odniósł sukcesu komercyjnego.

Kolejny album Millera, The Rock (1975), został nagrany w San Francisco z producentem Elliotem Mazerem, który współprodukował album Harvest dla Neila Younga. Następna płyta, Full House (1977), została wyprodukowana przez Chrisa Thomasa. Główny utwór „Be Good to Yourself” stał się pierwszym hitem Millera w brytyjskim top 40, osiągając 27. miejsce na brytyjskiej liście singli w czerwcu tego roku. W 1978 roku Miller dotarł do brytyjskiej pierwszej dziesiątki z piosenką „Darlin'”, która 14 października 1978 roku zajęła 6. miejsce. „Darlin'” pojawił się również na amerykańskiej liście Billboard „Bubbling Under”, osiągając 103. pozycję. Kolejny singiel napisany przez Millera, „When I'm Away From You”, wspiął się na 42. miejsce w Wielkiej Brytanii, ale nie pojawił się na listach w USA.

W 1979 roku Miller napisał i wykonał utwory otwierający i zamykający film A Sense of Freedom. Zaczął również rozwijać się w aktorstwie. W 1979 roku wystąpił w telewizyjnym filmie Petera McDougalla pt. Just a Boys' Game w reżyserii Johna Mackenzie.

W 1980 roku Miller wydał swój siódmy album, Easy Money. Główny singiel „Why Don't You Spend the Night” odniósł niewielki sukces w Australii. Później Miller ponownie nagrał zamykający album utwór „Tears” jako duet z Bonnie Tyler na jej płycie Faster Than the Speed of Night (1983). Przy kolejnym albumie, Standing on the Edge, Miller przeszedł do wytwórni Capitol Records. Gazeta Newsday zauważyła, że album ten stanowi odejście od wpływów R&B obecnych w jego wcześniejszych wydawnictwach, brzmiąc bardziej jak muzyka zespołów rockowych Foreigner i Bad Company.

W 1985 roku Miller wydał swój ostatni album studyjny, Dancing in the Rain. Został on wyprodukowany przez Johna Jansena i, podobnie jak poprzednik, wyróżniał się wpływami rockowymi. Mark Deming z AllMusic porównał go do singla Roberta Palmera „Addicted to Love” i stwierdził, że album brzmi bardziej „przestarzale” niż jego wcześniejsze prace. ...

Źródło: Artykuł „Frankie Miller” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.