Michael Aronov (Michael Aronov) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Hedwig and the Angry Inch» (2001), «Cal do szczęścia» (2001), «Cold Souls» (2009), «Bez duszy» (2009), «The Drop» (2014),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Michael Aronov jest amerykańskim aktorem i dramaturgiem. W filmie „Hedwig i gniewny cal” z 2001 roku wcielił się w postać Schlatko. Aronov otrzymał nagrodę Elliot Norton w kategorii Najlepszy Aktor za stworzenie głównej roli w sztuce „Mauritius” w The Huntington Theatre. W 2009 roku zagrał Stanleya Kowalskiego w „Tramwaju nazwanym pożądaniem” w English Theater w Niemczech. Jego monodram pt. „Manigma” został wystawiony w Nowym Jorku w 2006 roku i powraca na afisz w styczniu 2010 roku w Clurman Theatre na Theatre Row w Nowym Jorku.
Aronov współpracował z Terrence'em McNallym przy światowej premierze „Unusual Acts of Devotion” w Filadelfii. Wcześniej w Los Angeles występował pod kierownictwem Estelle Parsons w „Salome” z Al Pacino w roli głównej.
Aronov współpracował m.in. z Olegiem Tabakowem z Moskiewskiego Teatru Artystycznego, Josephem Chaikinem oraz Lee Grant. W The Studio wcielił się w postać Knuta w „Zabawie z ogniem” Strindberga w reżyserii Lee Grant, a następnie w postać Jeana w innym klasyku Strindberga, „Pannie Julie”, w Cherry Lane Theatre. Wystąpił u boku Annabelli Sciorry w produkcji „Spain” teatru MCC w Lucille Lortel Theatre, zagrał Dionizosa w „Bakchantkach 2.1” oraz Edgara w nagradzanej produkcji „Króla Leara”.
W telewizji Aronov pojawił się w serialach „Life on Mars”, „Lipstick Jungle”, „Bez śladu”, „Threat Matrix” oraz „The Closer”. Wystąpił w kilku odcinkach z franczyzy „Prawo i porządek”, współpracował ze zmarłym Bruno Kirbym w filmie „The Beat” Barry'ego Levinsona, a także pojawił się w epizodach seriali „Spin City”, „The Game” i „All My Children”.
Jego dorobek filmowy obejmuje „Amexicano”, który miał premierę na Festiwalu Filmowym Tribeca, oraz dwa hity Festiwalu Sundance: „Hedwig i gniewny cal” oraz nadchodzący film „Lbs”. Został uhonorowany na szczeblu krajowym nagrodą Level 1 Award for Acting przyznaną przez NFAA we współpracy z ARTS, nominacją do nagrody IRNE dla najlepszego aktora drugoplanowego, nagrodą Greer Garson w Dallas w Teksasie, a zwieńczeniem jego pracy było otrzymanie indywidualnego grantu Belle Foundation za „wykazanie wyjątkowego talentu i potencjału do osiągnięć w dziedzinie sztuki”.