Eugene O'Neill (Eugene O'Neill)

Eugene Gladstone O’Neill (16 października 1888 – 27 listopada 1953) był amerykańskim dramaturgiem i laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jego poetycko zatytułowane sztuki były jednymi z pierwszych, które wprowadziły do amerykańskiego dramatu techniki realizmu, wcześniej kojarzone z rosyjskim dramaturgiem Antonem Czechowem, norweskim dramaturgiem Henrikiem Ibsenem i szwedzkim dramaturgiem Augustem Strindbergiem. Tragiczna sztuka „Długi dzień w podróży do nocy” jest często zaliczana do grona najwybitniejszych amerykańskich dramatów XX wieku, obok „Tramwaju zwanego pożądaniem” Tennessee Williamsa i „Śmierci komiwojażera” Arthura Millera.

Sztuki O’Neilla były jednymi z pierwszych, które zawierały dialogi w potocznym amerykańskim angielskim i przedstawiały postaci znajdujące się na marginesie społeczeństwa. Zmagają się one z utrzymaniem nadziei i aspiracji, ale ostatecznie popadają w rozczarowanie i rozpacz. Z jego nielicznych komedii znana jest tylko jedna („Ach, dzikość!”). Prawie wszystkie jego pozostałe sztuki zawierają pewien stopień tragedii i osobistego pesymizmu.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Wikipedii o Eugene O’Neill, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.