Ana Carolina (Ana Carolina)

Ana Carolina (Ana Carolina) - Director, Producer, Writer znana z pracy przy takich projektach: «Getúlio Vargas» (1974), «Getúlio Vargas» (1974), «A Primeira Missa ou Tristes Tropeços, Enganos e Urucum» (2014), «A Primeira Missa ou Tristes Tropeços, Enganos e Urucum» (2014),

Ana Carolina (ur. 27 września 1943) to brazylijska reżyserka i scenarzystka. W latach 1969–2003 wyreżyserowała siedem filmów.

W 1978 roku była członkinią jury 28. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie. Jej film z 1982 roku pt. „Heart and Guts” był prezentowany w sekcji Un Certain Regard na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1982 roku.

Ana Carolina Teixeira Soares kształciła się z zamiarem zostania lekarką, jednak zmieniła kierunek i została filmowcem. W 1964 roku ukończyła Wydział Medyczny Uniwersytetu w São Paulo. Kilka lat później uczęszczała do szkoły fizjoterapii, wykazując szczególne zainteresowanie polityką uniwersytecką. W pierwszych latach swojej działalności należała również do zespołu muzyki renesansowej o nazwie „Musikantiga”.

W początkowym okresie pracy jako reżyserka była niezwykle aktywna – w ciągu pierwszych ośmiu lat stworzyła 11 filmów dokumentalnych (pierwszy w 1967, ostatni w 1974 roku).

Jej pierwszy film fabularny, wydany w 1977 roku, nosił tytuł „Mar de Rosas” (tłum. „Wszystko jest w porządku”). Film został nakręcony z perspektywy feministycznej, pozostawiając pole do interpretacji widzowi. „Mar de Rosas” opowiada historię kobiety, która podrzyna gardło mężowi i ucieka z dzieckiem. Jest to komentarz do patriarchatu i feministycznego niezadowolenia. Niepokój ten nie ogranicza się jedynie do postaci w świecie fikcyjnym, lecz odnosi się znacznie szerzej do całego narodu.

W wywiadzie dotyczącym śmiałości w kinie Carolina wiele mówiła o cenzurze, z którą mierzyła się podczas tworzenia filmów w Brazylii. Używa takich słów jak „histeryczna” i „neurotyczna”, aby opisać wpływ cenzury na proces produkcji. Twierdzi, że ograniczenia nałożone na jej pracę sprawiły, że stała się bardziej zbuntowana, co z kolei wpłynęło na to, by jej dzieła były jeszcze bardziej prowokacyjne. Przyznaje również, że „Mar de Rosas” ma być interpretowany jako aluzja do świata zewnętrznego. Carolina odegrała niezwykle wpływową rolę jako reżyserka w jednym z najbardziej restrykcyjnych okresów w historii Brazylii – podczas dyktatury wojskowej (1964–1985). Jej walka z cenzurą utorowała drogę do lepszego komentowania kwestii społecznych i politycznych w kinie. Walczyła nie tylko z cenzurą filmów, ale także z cenzurą idei.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii pt. Ana Carolina (director), na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Ana Carolina (Ana Carolina)

Cała filmografia Ana Carolina (Ana Carolina)