(Branko Bauer)

Branko Bauer (18 lutego 1921 – 11 kwietnia 2002) był chorwackim reżyserem filmowym. Uważany jest za wiodącą postać klasycznego kina narracyjnego w chorwackim i jugosłowiańskim kinie lat 50. XX wieku.

Bauer zainteresował się kinem jako uczeń. Podczas II wojny światowej uczęszczał do lokalnych kin w Zagrzebiu, które cieszyły się dużą popularnością podczas okupacji nazistowskiej. W 1942 roku jego ojciec, Čedomir Bauer, wraz z nim ukrywali swoją żydowską lokatorkę, Ljerkę Freiberger, przed chorwacką policją ustaszy. W wyniku tych działań, Yad Vashem uhonorował ich oboje tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów w 1992 roku.

W 1949 roku Branko rozpoczął pracę w zagrzebskim studiu filmowym Jadran Film jako twórca filmów dokumentalnych. Jego pełnometrażowy debiut to przygodowy film dla dzieci z 1953 roku, „Niebieski Mewka” (Sinji galeb), który wyróżniał jego twórczość spośród ówczesnych jugosłowiańskich produkcji dzięki żywemu stylowi wizualnemu i naturalnej grze aktorskiej.