(Imre Bajor)

(Imre Bajor) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Imre Bajor (Budapeszt, 9 marca 1957 – Budapeszt/Veszprém, 6 sierpnia 2014) był węgierskim aktorem i humorystą.

Urodził się 9 marca 1957 roku jako syn Rezső Bajora i Judit Hodálik. Z aktorką Eszter Hámori miał dwoje dzieci, Lili i Marcellą. Karierę aktorską rozpoczął w 1976 roku w wieku 19 lat w Państwowym Teatrze Déryné. Ważną rolę w rozwoju jego kariery teatralnej odegrał István Verebes, który odkrył jego talent w popularnym w środowisku teatralnym lokalu o nazwie Balettcipő. W 2012 roku wspominał to tak: „Byłem bardzo młodym, nieznanym chłopakiem i już wtedy to ja bawiłem tamtejsze towarzystwo. Pista zapytał mnie, czym się zajmuję, bo to, co tam prezentowałem, było niewiarygodne [...]”. Z polecenia Verebesa, Gábor Berényi, dyrektor teatru Játékszín, powierzył mu niewielką rolę w sztuce dla dzieci, a następnie, w spektaklu „Hyppolit, lokaj” w reżyserii Istvána Verebesa, zagrał już u boku uznanych aktorów. Współpracował z wieloma reżyserami, ale najczęściej z Verebesem, z którym z czasem związała go głęboka przyjaźń.

Od 1984 roku przez pięć lat był aktorem Państwowego Teatru Déryné, a od 1989 roku występował w teatrze Játékszín. Od 1999 roku pracował jako aktor wolny zawód, będąc jednocześnie stałym członkiem programu „Heti Hetes”, który wystartował w tym samym roku. Pojawił się w wielu sztukach teatralnych, jednak ogólnokrajową sławę przyniósł mu serial telewizyjny „Sąsiedzi” (Szomszédok), w którym w 77 odcinkach wcielił się w postać pana Oliego, fryzjera damskiego. Ádám Horváth zobaczył go podczas dwusetnego przedstawienia „Hyppolita, lokaja” i to on zaproponował mu rolę fryzjera.

W latach 2000–2003 grał postać Paliki w serialu „Pasik” w reżyserii Attili Árpy. Ważna była dla niego również praca filmowa; wystąpił m.in. w popularnym remake'u filmu „Samochód z bajki” (Meseautó) z 2000 roku, w którym stworzył komiczną postać pierwotnie graną przez Gyulę Kabosa. W 2004 roku w produkcji Pétera Tímára pt. „Le a fejjel!” był partnerem Judit Hernádi i Jánosa Gálvölg्यiego. Zdobył ogromną popularność, był zapraszany do wielu programów rozrywkowych i podróżował po kraju ze swoim solowym występem pt. „Csóközön”. Od lat 90. był kluczową postacią w „Rádiókabaré”, gdzie zyskał szeroką rozpoznawalność dzięki refrenowi swojego skeczu: „ja, Gyula i Ottó, Ottó Tóth”.

Przed występami zawsze zmagał się z tremą, szczególnie gdy wracał na scenę po kilkuletniej przerwie. Stało się tak podczas premiery operetki „Magnat Miska” w reżyserii Istvána Verebesa, w której grał główną rolę u boku Oszvalda Mariki. „Istnieją pewne oczekiwania wobec mnie, którym muszę sprostać. Każdego wieczoru muszę zdobyć serca publiczności, ponieważ na widowni zawsze siedzą inni ludzie. Przed każdym wejściem na scenę odczuwam stres, ale jest to dobry rodzaj stresu. Gdyby go zabrakło, musiałbym zakończyć karierę” – wyznał w jednym z wywiadów.

Wielokrotnie pracował jako lektor dubbingowy, m.in. był węgierskim głosem Robina Williamsa w filmie „Dobranoc, Wietnam!” oraz Steve'a Zahna, który użyczył głosu niedźwiedziowi cyrkowemu Archie'emu w drugiej części „Doktora Dolittle'a”.

W styczniu 2010 roku zemdlał w domu i trafił do szpitala z powodu wycieńczenia organizmu; później okazało się, że ma również problemy z ciśnieniem krwi. Po dwu i półmiesięcznym przymusowym odpoczynku powrócił na scenę i do programu „Heti Hetes”. W 2013 roku ponownie zachorował, a na początku 2014 roku trafił do szpitala, gdzie zdiagnozowano u niego guza mózgu. Wyjechał na leczenie do Kantonu w Chinach, jednak ostatecznie tamtejsi lekarze nie podjęli terapii. Zmarł 6 sierpnia 2014 roku w wieku 57 lat.

Źródło: Wikipedia

Najważniejsze dzieła (Imre Bajor)

Cała filmografia (Imre Bajor)