(Mariska Veres)

Maria Elizabeth Ender, bardziej znana jako Mariska Veres (1 października 1947 – 2 grudnia 2006), była holenderską piosenkarką, najbardziej znaną jako wokalistka grupy rockowej Shocking Blue. Opisywana jako przypominająca młodą Cher, słynęła z zmyslnego głosu, ekscentrycznych występów oraz uderzającego wyglądu, który charakteryzowały podkreślone kohlem oczy, wysokie kości policzkowe i długie, kruczoczarne włosy, które w rzeczywistości były peruką.

Veres urodziła się w Hadze, w Holandii. Jej ojcem był węgierski romski skrzypek Lajos Veres (1912–1981), a matka Maria Ender (1912–1986) pochodziła z rodzin francuskich i rosyjskich. Veres rozpoczęła karierę wokalną w 1963 roku w zespole gitarowym Les Mysteres. W 1964 roku zespół nagrał EP-kę (wytwórnia GTB, tylko 10 egzemplarzy), na której na pierwszej stronie Veres śpiewała utwory „Summertime” (solo) oraz „Someone” (duet). W 2010 roku EP-ka została wznowiona przez klub płytowy Platenclub Utrecht (PLUT 009). W 1965 roku śpiewała z Bumble Bees, a następnie z Blue Fighters, Danny and his Favourites oraz General Four. Później, w 1966 roku, śpiewała w zespole Motowns, w którym grała również na organach.

W 1968 roku została zaproszona do Shocking Blue, aby zastąpić wokalistę Freda de Wilde'a, który musiał wstąpić do wojska. W latach 1969–1970 Shocking Blue zyskało światową sławę dzięki hitowi „Venus”. W miesiącu ich przyjazdu do Stanów Zjednoczonych felietonista plotkarski Earl Wilson określił Veres mianem „pięknej, obfitych kształtów dziewczyny”.

Kiedy 1 czerwca 1974 roku Shocking Blue rozpadło się, Veres kontynuowała karierę solową. Jej single „Take Me High” (1975) i „Lovin' You” (1976) cieszyły się popularnością głównie w Holandii, Belgii i Niemczech. Wydała również single „Tell It Like It Is” (1975), cover utworu Dusty Springfield „Little By Little” (1976) oraz „Too Young” (1978).

Shocking Blue ponownie zjednoczyło się w 1984 roku. Powrót ten okazał się sukcesem, jednak jeden z oryginalnych członków, Robbie van Leeuwen, wycofał się z grupy, częściowo z powodu przeprowadzki do Luksemburga, ale także ze względu na sukces coveru „Venus” w wykonaniu Bananarama.

W 1993 roku Veres założyła jazzową grupę The Shocking Jazz Quintet i nagrała album (Shocking You) z piosenkami pop z lat 60. i 70. w wersjach jazzowych. Od 1993 do 2006 roku występowała w kolejnej inkarnacji Shocking Blue (nagrywając utwory „Body and Soul” oraz „Angel”, oba wyprodukowane przez byłego członka zespołu, Robbiego van Leeuwena), a w 2003 roku nagrała album z Andreiem Serbanem zatytułowany „Gipsy Heart”, nawiązując do swoich romskich korzeni.

W 2007 roku, kilka miesięcy po jej śmierci, pośmiertnie wydano wersję utworu „Venus” nagraną z pianistą i liderem zespołu Dolfem de Vriesem (na albumie „Another Touch”). Veres nagrała „Venus” cztery razy: z Shocking Blue (1969), z Mariska Veres Shocking Jazz Quintet (1993), z Formula Diablo (w języku angielskim i hiszpańskim, 1997) oraz z Dolfem de Vriesem (wersja lounge, 2005–2006).

Veres była w długoletnim związku z gitarzystą André van Geldorpem, ale nigdy nie wyszła za mąż ani nie miała dzieci. Wspominając w belgazyńskim magazynie „Flair” swoje wczesne sławę, zauważyła: „Byłam wtedy tylko pomalowaną lalką, nikt nie mógł się do mnie zbliżyć. Dzisiaj jestem bardziej otwarta na ludzi”.

Veres zmarła na raka pęcherzyka żółciowego 2 grudnia 2006 roku w wieku 59 lat, zaledwie trzy tygodnie po wykryciu choroby.