(Iva Zanicchi)

(Iva Zanicchi) - znana z pracy przy takich projektach: «The Last New Year's Eve» (1998), «Noworoczny koniec świata» (1998), «Milva, diva per sempre» (2024), «Milva, diva per sempre» (2024),

Iva Zanicchi (ur. 18 stycznia 1940) jest włoską piosenkarką pop i polityk. Posiada głos mezzosopranowy i jest nazywana przez prasę „Orłem z Ligonchio”.

Iva Zanicchi urodziła się w Ligonchio, w prowincji Reggio Emilia, jako córka Zefiro (1909–2004) i Elsy Raffaelli (1914–2010). Jej kariera rozpoczęła się w 1962 roku na Festiwalu Muzycznym w Castrocaro, gdzie zajęła trzecie miejsce. Wygrała Festiwal Piosenki Włoskiej w Sanremo w 1967 roku z utworem „Non pensare a me”, w 1969 roku z „Zingara” i ponownie w 1974 roku z „Ciao cara, come stai?”. Zanicchi pozostaje jedyną piosenkarką, która zdobyła nagrodę tego festiwalu trzykrotnie. W 1969 roku reprezentowała Włochy w Konkursie Piosenki Eurowizji w Madrycie z utworem „Due grosse lacrime bianche”, zajmując 13. miejsce. W 1970 roku reprezentowała Włochy na V Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Rio z utworem „Tu non-sei più innamorato di me”. Następnie odbył się koncert w Paris Olympia i trasa koncertowa (Stany Zjednoczone, Kanada, Ameryka Południowa i Związek Radziecki). Zanicchi odbyła także później tournee po Australii i Japonii. Współpracowała z Mikisem Theodorakisem, Charlesem Aznavourem i Luigi Tenco, oraz nagrała liczne płyty. Wystąpiła w Madison Square Garden w Nowym Jorku (1974) i Teatro Regio (Parma). W sumie, Zanicchi wydała 14 albumów w latach 70., w tym album tematyczny bożonarodzeniowy, nagrania w języku neapolitańskim i hiszpańskim.

W latach 1987–2000 Zanicchi prowadziła teleturniej OK, il Prezzo è Giusto!, włoską wersję programu The Price Is Right, jako jedyna kobieta prowadząca w historii tego teleturnieju na całym świecie (od tego czasu inne kraje miały wersje programu prowadzone przez kobiety).

W 2004 roku była kandydatką Forza Italia w wyborach do Parlamentu Europejskiego, zdobywając prawie 35 000 głosów, ale niewystarczająco, aby zostać wybrana. Jednak, jako kandydatka z największą liczbą głosów spośród tych, które nie zostały wybrane, Zanicchi objęła swoje miejsce w Strasburgu w maju 2008 roku, reprezentując Forza Italia, gdy eurodeputowany Mario Mantovani odszedł, aby zostać senatorem PdL. Potwierdzono ją na stanowisku w wyborach europejskich w czerwcu 2009 roku.

W 2009 roku powstał zespół o nazwie I VazzaNikki, nazwa ta była wyraźnym odniesieniem i hołdem dla Ivy Zanicchi. Pomysł na grupę zrodził się podczas rozmowy między włoskimi komikami Valerio Lundinim, który jest jednym z wokalistów i klawiszowcem zespołu, a Gregiem, który zasugerował nazwę. Celem było granie rock'n'rolla i rockabilly, inspirowanego amerykańskimi latami 50. Zespół charakteryzuje się ironicznymi i bezsensownymi piosenkami, a nawet występował w programie telewizyjnym Una pezza di Lundini, prowadzonym przez Lundiniego na Rai Uno.

Źródło: Artykuł „Iva Zanicchi” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Iva Zanicchi)

Cała filmografia (Iva Zanicchi)