(Julia Fordham)

Julia Fordham (ur. 10 sierpnia 1962) jest brytyjską piosenkarką i autorką tekstów. Jej kariera zawodowa rozpoczęła się na początku lat 80. pod pseudonimem „Jules Fordham”, kiedy to występowała jako wokalistka wspierająca Mari Wilson i Kim Wilde, zanim pod koniec tej dekady podpisała własny kontrakt nagraniowy. Obecnie Fordham mieszka w Kalifornii.

W 1988 roku Fordham wydała w wytwórni Circa Records swój pierwszy album, zatytułowany po prostu Julia Fordham. Po kampanii promocyjnej, obejmującej m.in. występ w programie talk-show Wogana w BBC1 w kwietniu 1988 roku, płyta dotarła do 20. miejsca na brytyjskiej liście albumów i ostatecznie zdobyła złotą płytę. Album zawiera singiel „Happy Ever After”, który znalazł się w pierwszej czterdziestce listy przebojów (osiągając 27. miejsce w sierpniu 1988 roku). Płyta pojawiła się również na listach w USA, zajmując 118. miejsce w zestawieniu Billboard 200.

W 1989 roku Fordham wydała swój drugi album, Porcelain. Płyta zajęła 13. miejsce na liście przebojów i otrzymała srebrny certyfikat British Phonographic Industry. Był to jedyny album Fordham, który znalazł się w pierwszej setce listy przebojów w USA, osiągając 74. miejsce.

Pod koniec 1991 roku Fordham wydała swój trzeci album, Swept. Płyta dotarła do 33. miejsca w Wielkiej Brytanii i zawierała hit z pierwszej czterdziestki „(Love Moves In) Mysterious Ways”, który na początku 1992 roku osiągnął 19. miejsce i pojawił się również w filmie „Żona rzeźnika” z 1991 roku.

Czwarty album Fordham, Falling Forward, ukazał się w 1994 roku. Płyta osiągnęła 21. miejsce w Wielkiej Brytanii. Singiel „Different Time, Different Place” tuż zabrakło do pierwszej czterdziestki (zajął 41. miejsce). W 1997 roku Fordham wydała swój piąty album, East West. Wydana w 1998 roku The Julia Fordham Collection zebrała najbardziej znane utwory z tych pięciu albumów i zawierała nowe wersje nagrań, w tym utwór „Where Does The Time Go” z udziałem Curtisa Stigersa.

Po podpisaniu w 1999 roku kontraktu z Division One/Atlantic Records, Fordham nagrała album Concrete Love. Płytę wyprodukował Larry Klein, który współpracował z wieloma artystami, w tym z Joni Mitchell (swoją byłą żoną) oraz wcześniej z Fordham przy albumie Falling Forward. Wydanie zostało odwołane, gdy w wyniku przetasowań korporacyjnych zamknięto jej wytwórnię i zakończono kontrakt. Album ukazał się ostatecznie w Vanguard Records oraz w różnych innych wytwórniach na świecie, w tym w Sanctuary Records w Wielkiej Brytanii. Zawierał on nową wersję utworu tytułowego w duecie z India Arie oraz posiadał inną okładkę. Wydano również remiksy singla „Wake Up with You”. Fordham udała się w akustyczną trasę koncertową po klubach w USA, Wielkiej Brytanii i Japonii.

Lata 2000.

Siódmy album Fordham, That's Life, został wydany w 2004 roku, w dniu jej 42. urodzin. Artystka wystąpiła w większej liczbie koncertów, w tym w ramach udanej serii występów w Japonii w klubach Blue Note. W styczniu 2005 roku wydano That's Live – album koncertowy i DVD (nagrany w Los Angeles z gościnnym udziałem laureatki nagrody Grammy, piosenkarki i autorki India Arie, trębacza Marka Ishama oraz Judith Owen). Następnie kontrakt nagraniowy Fordham z Vanguard dobiegł końca. Również w 2005 roku ukazała się książka jej siostry, Claire Fordham, pt. Plus One: A Year in the Life of a Hollywood Nobody, oparta na jej doświadczeniach z bycia siostrą Julii i życia w Los Angeles. ...