(Jack Blades)

(Jack Blades) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Jack Martin Blades to amerykański muzyk rockowy, najbardziej znany z działalności w zespołach Rubicon, Night Ranger oraz Damn Yankees. Nagrywał również z Tommym Shawem jako Shaw Blades, współzałożył grupę Revolution Saints wraz z Deenem Castronovo (Journey) i Dougiem Aldrichym (Whitesnake), współpracował z Tak Matsumoto Group obok Erica Martina (Mr. Big) oraz wydawał materiał solowy.

Życie prywatne:

Urodzony w Palm Desert w Kalifornii, Blades zaczął grać na gitarze w wieku ośmiu lat, kiedy rodzice podarowali mu plastikowe ukulele. Uczęszczał do Arcadia High School w Scottsdale w Arizonie, a następnie ukończył w 1972 roku Indio High School, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego samorządu uczniów ostatniej klasy. W College of the Desert poznał saksofonistę Pata Rizzo z zespołu Sly and the Family Stone, który przedstawił go Jerry’emu Martini. Później Blades studiował medycynę na San Diego State University, lecz w 1975 roku przerwał studia, aby rozwijać karierę muzyczną w San Francisco. Wkrótce Martini, Blades i gitarzysta Brad Gillis założyli zespół Rubicon.

Blades ma dwóch synów, Colina i Jamesa; Colin współtworzył i wykonywał z nim utwory oraz wydawał własną twórczość solową.

Kariera:

Blades wydał dwa solowe albumy oraz napisał lub współtworzył utwory dla takich artystów jak Aerosmith, Cher, Ozzy Osbourne, Alice Cooper i Roger Daltrey. Był producentem lub koproducentem albumów Night Ranger, Shaw Blades i innych, w tym Great White oraz Teda Nugenta. Występuje na płycie Dr. Feelgood (1989) zespołu Mötley Crüe i w latach 90. współtworzył kilka utworów Aerosmith, w tym „Shut Up and Dance”, „Walk on Water” oraz „What Kind of Love Are You On”. W 1998 roku Ringo Starr zaprosił go do zagrania na basie w programie VH1 Storytellers u boku Joea Walsha i Simona Kirke’a.

Rubicon:

Założony przez Jerry’ego Martini zespół Rubicon składał się z Bladesa na basie i Brada Gillisa na gitarze. Grupa grająca funk-rock nagrała dwa albumy dla 20th Century Fox i odniosła sukces utworem „I’m Gonna Take Care of Everything”. Wystąpili na festiwalu Cal Jam 2 przed 250 000 osób i rozwiązali się w 1979 roku, po czym Blades wraz z Gillisem i perkusistą Kellym Keagy’m założyli zespół Stereo.

Night Ranger:

W 1980 roku Blades, Gillis, Keagy, Alan „Fitz” Fitzgerald i Jeff Watson założyli grupę Ranger, którą przed wydaniem albumu Dawn Patrol (1982) przemianowano na Night Ranger. Zespół odniósł wieloplatynowy sukces w latach 80. dzięki hitom takim jak „Sister Christian”, „Don’t Tell Me You Love Me” i „(You Can Still) Rock in America”. Blades odszedł z grupy w 1989 roku, aby założyć Damn Yankees, ale w 1996 roku reaktywował Night Ranger. Zespół nadal nagrywa i koncertuje na całym świecie.

Damn Yankees:

Współzałożony w 1989 roku z Tedem Nugentem i Tommym Shawem zespół Damn Yankees wydał dwa platynowe albumy i hitowy singiel „High Enough”. Po tym jak Nugent w 1996 roku powrócił do kariery solowej, Blades i Shaw kontynuowali współpracę jako Shaw Blades.

Shaw/Blades:

Ich debiut Hallucination (1995) zaprezentował ich styl melodic rock, natomiast album Influence (2007) był hołdem dla utworów, które ich inspirowały. Duet koncertował akustycznie w całych Stanach Zjednoczonych.

TMG (Tak Matsumoto Group):

W 2004 roku Blades dołączył do gitarzysty Taka Matsumoto z zespołu B’z, tworząc TMG. Grupa zdobyła pierwsze miejsce na liście albumów (TMG I) oraz Top 10 singli („Oh Japan ~Our Time Is Now~”) w Japonii. Nagrali również utwór „Never Good-Bye” do filmu Ultraman z 2004 roku. Solowe albumy Bladesa to Jack Blades (2004) oraz Rock ’n’ Roll Ride (2012).

Revolution Saints:

W 2014 roku wraz z Castronovo i Aldrichym współzałożył zespół Revolution Saints, pojawiając się na albumach Revolution Saints (2015), Light in the Dark (2017) oraz Rise (2020).

Najważniejsze dzieła (Jack Blades)

Cała filmografia (Jack Blades)