(Hildegarde)

Hildegarde była amerykańską piosenkarką kabaretową. Zasłynęła przede wszystkim utworem „Darling, Je Vous Aime Beaucoup”.

Urodziła się jako Hildegarde Loretta Sell i dorastała w New Holstein w stanie Wisconsin, w rodzinie pochodzenia niemieckiego, jako rzymskokatoliczka. W latach 20. XX wieku kształciła się w College of Music na Uniwersytecie Marquette.

W trakcie swojej kariery występowała w wodewilach i objazdowych show w Stanach Zjednoczonych oraz Europie. Przez 70 lat znana była jako „Niezrównana Hildegarde” (The Incomparable Hildegarde) – tytuł ten nadał jej felietonista Walter Winchell. Eleanor Roosevelt nazwała ją z kolei „Pierwszą Damą klubów kolacyjnych”.

Opisano ją kiedyś jako „zmysłową, orzechowooką blondynkę z Milwaukee, która śpiewa tak, jak wygląda Garbo”. W szczycie swojej popularności w latach 30. i 40. XX wieku miała zakontraktowane występy w kabaretach i klubach kolacyjnych co najmniej 45 tygodni w roku. Jej nagrania sprzedawały się w setkach tysięcy egzemplarzy, a grono wielbicieli obejmowało zarówno żołnierzy podczas II wojny światowej, jak i króla Szwecji Gustawa VI Adolfa oraz księcia Windsora. W niektórych nagraniach towarzyszył jej lider zespołu Carroll Gibbons. Przez większość lat 40. występowała w programie radiowym NBC „Raleigh Room”.

Nosiła eleganckie suknie i długie rękawiczki. „Miss Piggy ukradła mi pomysł z rękawiczkami” – powiedziała kiedyś. Jako znana flirciara, opowiadała pikantne anegdoty, wręczając mężczyznom z publiczności róże z długimi łodygami. Podczas jednego z występów tańczyła walca z senatorem USA. Przypisuje jej się zapoczątkowanie mody na występowanie pod jednym imieniem wśród artystów. Inwestycje oraz współpraca reklamowa z firmą produkującą wodę butelkowaną, witaminy z jęczmienia i urządzenie do wanien zapewniły jej dostatnie życie w erze rock and rolla.

Od lat 50. do 70. XX wieku, oprócz występów kabaretowych i albumów, pojawiła się w wielu programach telewizyjnych i koncertowała z narodową obsadą musicalu „Follies” Stephena Sondheima.

8 maja 1955 roku wystąpiła jako tajemniczy gość w programie „What's My Line?”. Gdy Bennett Cerf zapytał ją o rozdawanie róż, odpowiedziała: „Ja ich nie rozdaję, ja nimi rzucam!”, co pozwoliło Dorothy Kilgallen prawidłowo odgadnąć jej tożsamość.

W 1939 roku pojawiła się na okładce magazynu „Life”, a firma Revlon wprowadziła odcień pomadki i lakieru do paznokci o nazwie „Hildegarde”. Była inspiracją dla Liberace, który przyznał kiedyś, że wpłynęła na jego występy: „Hildegarde była być może najsłynniejszą artystką klubów kolacyjnych, jaka kiedykolwiek żyła. Chłonąłem wszystko, co robiła, cały ten showmanizm, który kreowała. Cudownie było patrzeć na nią w eleganckich sukniach, otoczoną różami i grającą w białych rękawiczkach. Dosłownie rozwijano przed nią czerwony dywan”.

Zmarła 29 lipca 2005 roku w wieku 99 lat w szpitalu na Manhattanie z przyczyn naturalnych.