(Towa Carson) - znana z pracy przy takich projektach:
Zadebiutowała w 1954 roku, a największe sukcesy odniosła w latach 50. i 60. XX wieku. Do jej hitów należały m.in. „De tre klockorna” (szwedzka wersja „The Three Bells”), który dotarł do 4. miejsca na liście przebojów, „Spara sista dansen för mig” („Save the Last Dance for Me”), który zajął 5. miejsce, oraz jej największy przebój „Jag måste ge mig av” (utwór Billy’ego Grammera „Gotta Travel On”), który dotarł do 3. miejsca. Nagrała wiele duetów z Lasse Lönndahlem, z których najpopularniejszy, „Visa mig hur man går hem” („Show Me the Way to Go Home” Irvinga Kinga), zajął 12. miejsce. Szwedzka narodowa lista przebojów Svensktoppen zawiera 25 hitów Towy. W latach 1967 (utwór „Du vet var jag finns”, trzecie miejsce) oraz 1968 (dwie piosenki: „Alla har glömt” na czwartym miejscu i „Vem frågar vinden” na piątym) brała udział w szwedzkim konkursie Melodifestivalen, który służy jako narodowy etap preselekcji do Konkursu Piosenki Eurowizji. W przeciwieństwie do wielu innych skandynawskich gwiazd muzyki schlager, nigdy nie dążyła do międzynarodowej kariery, mimo rzekomych ofert z USA i RFN.
W 2004 roku, w wieku 68 lat, połączyła siły z innymi weterankami Melodifestivalen – Siw Malmkvist i Ann-Louise Hanson – aby ponownie wystartować w konkursie. Trio występujące pod nazwą Hanson, Carson & Malmkvist przyciągnęło uwagę mediów ze względu na średnią wieku artystek, która znacznie przekraczała 60 lat. Ich utwór „C'est la vie”, napisany przez płodnego szwedzkiego kompozytora Thomasa G:sona, był połączeniem typowej melodii schlager z szybkim, tanecznym rytmem. Dzięki popularności wśród głosujących widzów panie awansowały z półfinału do finału, w którym zajęły dziesiąte miejsce, prezentując energetyczny występ z widowiskowymi kopnięciami Siw. Wystąpiły również podczas jednego z wydarzeń Allsång på Skansen w tamtym roku.
W 2006 roku Towa Carson obchodziła 70. urodziny. Jest żoną Bengta Anlerta, byłego piłkarza klubu AIK. Jej niezwykłe imię sceniczne wywodzi się z dzieciństwa, kiedy ojciec nazywał ją „Min lilla Tova” (Moja mała Tova), nawiązując do jej splątanych włosów (słowo „tova” w języku szwedzkim oznacza „splątać”).