(Marina Khan) - Reżyser, znana z pracy przy takich projektach: «Love Guru» (2025), «لؤ گورو» (2025),
Khan urodziła się w dystrykcie Dera Ismail Khan Tehsil Tank (do 1992 roku) w prowincji N.W.F.P., obecnie KPK w Pakistanie. Jej ojciec, Rehmat Khan, był Pakistańczykiem, pochodzenia Pasztuńskiego, a matka, Anna Rehmat, pochodzenia angielskiego, lecz osiadła w Pakistanie. Była również prawnuczką Nawab of Tank. Jej ojciec pracował w Siłach Powietrznych Pakistanu, a rodzina musiała się przeprowadzać co dwa lata, w zależności od jego przydziału służbowego. W wywiadzie przyznała, że z tego powodu nie miała długotrwałych przyjaźni z dzieciństwa. Marina Khan zadebiutowała w dramacie PTV poświęconym Rashidowi Minhas Shaheed, narodowemu bohaterowi Pakistanu z wojny indyjsko-pakistańskiej w 1971 roku. Później, prawdziwy przełom przyniosła jej seria dramatyczna Tanhaiyaan w 1985 roku. „Marina Khan zyskała sławę dzięki Tanhaiyaan, które odniosło ogromny sukces wśród pakistańskiej publiczności.” Jednak później Marina zajęła się reżyserią i produkcją jako częścią swojej profesji, a także prowadziła własny program kulinarny.
Obecnie mieszka w Karaczi i pozostaje przedstawicielką dobrej woli Światowego Funduszu na rzecz Przyrody (WWF). Prowadziła program Marina Mornings na ARY Digital. W 2016 roku wystąpiła w krótkim filmie Mehreen Jabbar pt. Lala Begum. Film został zaprezentowany na Mosaic International South Asian Film Festival 6 sierpnia 2016 roku pod szyldem Zeal for Unity. Później pojawiła się epizodycznie w filmie Punjab Nahi Jaongi (2017) i w rolach powracających w Na Maloom Afraad 2 (2018) oraz Parwaaz Hai Junoon (2018). W tym samym roku wystąpiła w filmie telewizyjnym Mehreen Jabbar na Eid pt. Hum Chale Aaye. Jeśli chodzi o telewizję, Khan jest obecnie aktywna w pakistańskim przemyśle telewizyjnym Urdu, występując w różnych serialach telewizyjnych. Jej ostatnie występy obejmują Jackson Heights (2014), Kaif-e-Baharan (2018), Noor-ul-Ain (2018), Qaid (2018), Dil Kiya Karey (2018) i Bandish (2019).