Acker Bilk (Acker Bilk)

Bernard Stanley „Acker” Bilk, MBE (28 stycznia 1929 – 2 listopada 2014) był brytyjskim klarnetystą i wokalistą, znanym ze swojego stylu opartego na niskim rejestrze, bogatym w wibracje i zdyszanym brzmieniu, a także z charakterystycznego wyglądu – koziej bródki, melonika i prążkowanej kamizelki.

Instrumentalny utwór Bilka z 1962 roku pt. „Stranger on the Shore” stał się najlepiej sprzedającym się singlem 1962 roku w Wielkiej Brytanii. Spędził on ponad 50 tygodni na brytyjskich listach przebojów, osiągając drugie miejsce, i był drugim singlem brytyjskiego artysty, który zdobył pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych.

Bilk urodził się w 1929 roku w Pensford w hrabstwie Somerset. Przydomek „Acker” zyskał dzięki lokalnemu slangowi z Somerset, w którym słowo to oznacza „przyjaciela” lub „kumpla”. Rodzice próbowali uczyć go gry na pianinie, ale jako chłopiec Bilk uważał, że ogranicza to jego pasję do aktywności na świeżym powietrzu, w tym do piłki nożnej. W szkolnej bójce stracił dwa przednie zęby, a w wypadku podczas zjazdu na sankach połowę palca – twierdził, że oba te zdarzenia wpłynęły na jego późniejszy styl gry na klarnecie.

Po opuszczeniu szkoły Bilk podjął pracę w fabryce papierosów W.D. & H.O. Wills w Bristolu; pracował tam przez trzy lata, układając tytoń w chłodni, a następnie przepuszczając go przez dmuchawę. Następnie odbył trzyletnią służbę narodową w Królewkich Inżynierach w strefie Kanału Sueskiego. To tam nauczył się grać na klarnecie, gdy jego kolega saper, John A. Britten, podarował mu instrument kupiony na bazarze, którego Britten nie używał. Klarnet nie miał stroika, więc Britten wykonał prowizoryczny z kawałka drewna. Później Bilk pożyczył od armii lepszy instrument, który zachował po demobilizacji. Po zakończeniu służby narodowej Bilk dołączył do kowalskiego zakładu swojego wuja i uzyskał kwalifikacje w tym zawodzie.

Bilk grał z przyjaciółmi na scenie jazzowej w Bristolu, a w 1951 roku przeniósł się do Londynu, by grać w zespole Kena Colyera. Bilk nie polubił Londynu, więc wrócił na zachód i założył w Pensford własny zespół o nazwie Chew Valley Jazzmen, który przemianowano na Bristol Paramount Jazz Band po przeprowadzce do Londynu w 1951 roku. Ich agent zorganizował im następnie sześciotygodniowy kontrakt w Düsseldorfie w Niemczech, gdzie grali w barze piwnym siedem godzin dziennie, siedem dni w tygodniu. W tym czasie Bilk i zespół wypracowali swój charakterystyczny styl i wizerunek, dopełniony prążkowanymi kamizelkami i melonikami.

Po powrocie z Niemiec Bilk osiadł w Plaistow w Londynie, a jego zespół występował w londyńskich klubach jazzowych. To właśnie stąd Bilk stał się częścią boomu na tradycyjny jazz w Wielkiej Brytanii pod koniec lat 50. W 1960 roku ich singiel „Summer Set” (gra słów nawiązująca do ich rodzinnego hrabstwa Somerset), współautorstwa Bilka i pianisty Dave'a Colletta, dotarł do piątego miejsca na brytyjskiej liście singli, rozpoczynając serię 11 hitów. („Summer Set” był również szeroko wykorzystany w kontrowersyjnym dokumencie telewizyjnym Daniela Farsona z 1960 roku pt. „Living for Kicks”, będącym portretem życia brytyjskiej młodzieży tamtego okresu). W 1961 roku „Acker Bilk and His Paramount Jazz Band” wystąpili podczas Royal Variety Performance. ...