(Helen Forrest)

(Helen Forrest) - znana z pracy przy takich projektach: «Bathing Beauty» (1944), «Bathing Beauty» (1944), «Two Girls and a Sailor» (1944), «Two Girls and a Sailor» (1944),

Helen Forrest (12 kwietnia 1917 – 11 lipca 1999) była jedną z najpopularniejszych wokalistek jazzowych w Ameryce w epoce big bandów. Urodziła się jako Helen Fogel w żydowskiej rodzinie w Atlantic City, New Jersey, 12 kwietnia 1917 roku. Po raz pierwszy śpiewała z zespołem swojego brata w wieku 10 lat, a później rozpoczęła karierę śpiewając w radiu CBS pod pseudonimem Bonnie Blue.

Forrest zyskała sławę, gdy lider zespołu Artie Shaw zatrudnił ją w 1938 roku. Shaw poszukiwał nowych talentów, kiedy wokalistka Billie Holiday musiała opuścić zespół po krótkim okresie współpracy. Forrest nagrała z zespołem Shawa 38 singli. Dwa z jej największych hitów z Shawem to piosenki "They Say" i "All the Things You Are".

Pod koniec 1939 roku Forrest opuściła Shaw i dołączyła do Benny’ego Goodmana, z którym nagrała wiele znanych piosenek, w tym hit "The Man I Love". Powiedziała w Pop Chronicles: „Benny patrzył prosto ponad twoje brwi, w środek, na same brwi. To był bardzo dziwny człowiek”.

W 1940 roku nagrywała z Natem Kingiem Cole’em i Lionelem Hamptonem. W 1941 roku Forrest została zatrudniona przez Harry’ego Jamesa. To z orkiestrą Harry’ego Jamesa nagrała prawdopodobnie swoje najpopularniejsze utwory, w tym "I Had the Craziest Dream" w 1942 roku i "I Don't Want to Walk Without You". Forrest spotykała się również z Jamesem, aż ten poznał kobietę, którą później poślubił, Betty Grable.

Najważniejsze dzieła (Helen Forrest)

Cała filmografia (Helen Forrest)