(B. Ruby Rich)

(B. Ruby Rich) - znana z pracy przy takich projektach: «TURA!» (2025), «TURA!» (2025),

B. Ruby Rich jest amerykańską uczoną, krytyczką kina niezależnego, latynoamerykańskiego, dokumentalnego i queerowego oraz profesorką studiów nad społecznościami i dokumentacją społeczną, znaną również jako „SocDoc”, na UC Santa Cruz. Prowadziła również zajęcia z filmu dokumentalnego i queer studies podczas semestrów wiosennych na UC Berkeley. Przypisuje się jej wprowadzenie terminu „New Queer Cinema”.

Rich rozpoczęła swoją karierę w obszarze dystrybucji i prezentacji filmów po ukończeniu studiów, współzałożywszy Woods Hole Film Society. Następnie została wicedyrektorką Film Center w Art Institute of Chicago. Po pracy w charakterze krytyczki filmowej dla „Chicago Reader” przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie przez dekadę pełniła funkcję dyrektorki programu filmowego New York State Council on the Arts.

Działając jako teoretyczka kultury i krytyczka od połowy lat 70., Rich była ściśle utożsamiana z szeregiem ważnych nurtów filmowych, takich jak kino niezależne w USA i Europie, kino latynoamerykańskie, a przede wszystkim uznana za jeden z najważniejszych głosów w feministycznej krytyce filmowej.

Jej obecność na festiwalach filmowych (takich jak Sundance, gdzie była jedną z pierwszych członki komitetu selekcyjnego), recenzje w czołowych publikacjach krajowych oraz komentarze w programach publicznej telewizji, „The World” i „Independent View”, zapewniły jej miejsce jako centralnej postaci w historii tego, co nazywa „cinefeminizmem”.

B. Ruby Rich pojawia się w dokumencie z 2009 roku „For the Love of Movies: The Story of American Film Criticism”, w którym omawia atrakcyjność filmu „Amelia” i wyraża nadzieję na wyłonienie się nowego rodzaju krytyki ze strony młodych twórców, która wykraczałaby poza „teorię autorską”.

Rich regularnie współpracowała z „Village Voice”, a także z „San Francisco Bay Guardian” i czasopismem „Sight & Sound” wydawanym przez British Film Institute. Pisała również dla „The Guardian”, „The Nation”, „ELLE”, „Mirabella”, „The Advocate” oraz „Out”. Była redaktorką założycielką działu recenzji filmowych i wideo w „GLQ: A Journal of Lesbian and Gay Studies”.

Na okładce jej klasycznej książki z 1998 roku pt. „Chick Flicks: Theories and Memories of the Feminist Film Movement” widnieje napis: „Jeśli w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych lub osiemdziesiątych istniał moment, który zmienił historię kobiecego ruchu filmowego, B. Ruby Rich tam była. Będąc częściowo kroniką dziennikarską, częściowo wspomnieniami, a w stu procentach czystą kulturowo-historyczną odyseją, „Chick Flicks” – dzięki definitywnym esejom zbiorowym o tym, jak to naprawdę było – uchwyciło narodziny i rozwój feministycznego kina w sposób, w jaki nie zrobiła tego żadna inna książka”.

Obserwacje Rich obejmują tak różnorodne tematy jak podróże, seks i voodoo, a także ruch antypornograficzny, filmy Yvonne Rainer, wizytę Julie Christie w Waszyngtonie oraz historycznie sugestywny film „Dziewczęta w mundurach”.

Każdy ze swoich esejów poprzedza autobiograficznym prologiem, w którym opisuje intelektualne, polityczne i osobiste momenty, z których zrodziła się dana praca, w nadziei, że nowa generacja feministycznej kultury filmowej odżyje dzięki odzyskaniu własnej historii.

Rich jest laureatką Honorowego Dożywotniego Członkostwa Society for Cinema and Media Studies z 2006 roku oraz Nagrody Brudnera na Uniwersytecie Yale z 2007 roku.

B. Ruby Rich mieszka w San Francisco.

Najważniejsze dzieła (B. Ruby Rich)

Cała filmografia (B. Ruby Rich)