(Larry Csonka)

(Larry Csonka) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Midway» (1976), «Bitwa o Midway» (1976),

Larry Csonka zapisał się w historii NFL jako jeden z najbardziej bezwzględnych biegaczy, prowadząc Miami Dolphins do dwóch zwycięstw w Super Bowl z rzędu i pozostając do dziś najlepszym biegaczem w historii klubu. Urodzony 25 grudnia 1946 roku w Stow w Ohio, Csonka uczęszczał do Stow High School, gdzie przypadkiem został running backiem, gdy w ramach zespołu powrotnego po kopnięciu zastąpił innego gracza na pozycji defensive end. Po tym, jak prześcignął dwóch obrońców, odkrył swoje powołanie: „Prowadzenie piłki dało mi niesamowite uczucie. Pokochałem to”. Na Uniwersytecie Syracuse (1965–1967) przebiegł rekordowe dla uczelni 2 934 jardy, bijąc wyniki Jima Browna, Ernie’ego Davisa i Floyda Little'a, a w 1967 roku jednogłośnie otrzymał tytuł All-American.

Wybrany w drafcie w 1968 roku przez Miami z ósmym numerem, Csonka pokonał wstrząśnienia mózgu z początku kariery, by stać się fundamentem ofensywy Don Shuli opartej na kontroli piłki. W ciągu jedenastu sezonów w NFL zdobył 8 081 jardów biegowych i 64 touchdowny, pięciokrotnie trafiając do Pro Bowl (1970–1974) i trzykrotnie otrzymując wyróżnienie w pierwszej drużynie All-Pro (1971–1973). Pozostaje liderem wszech czasów Miami w biegach z wynikiem 6 737 jardów i 53 touchdownów, a jego numer 39 został wycofany w 2002 roku.

Atuty Csonki definiowały styl gry przypominający taran: potężna sylwetka (190 cm wzrostu, 106 kg), czyniąca go jednym z największych biegaczy tamtej ery; wybieranie przebijania się przez obrońców zamiast omijania ich; wyjątkowa pewność trzymania piłki (tylko 21 fumblingów przy 1 891 biegach w karierze); silne nogi pozwalające wlec obrońców przez kolejne 5–10 jardów po kontakcie oraz legendarna wytrzymałość – dziesięciokrotnie łamał nos, grając dalej z krwią zalewającą twarz.

Jego najważniejsze momenty były pokazem dominacji i wytrzymałości: występ w Super Bowl VIII, gdzie jako MVP przebiegł 33 razy na ówczesny rekord 145 jardów i dwa touchdowny przeciwko Minnesocie, co zapewniło mu tytuł Super Athlete of the Year przyznawany przez Professional Football Writers Association; w Super Bowl VII przebiegł 112 jardów, w tym pamiętny bieg na 49 jardów, podczas którego zamiast ominąć cornerbacka Washington, Pata Fischera, zwrócił się w jego stronę i zadał mu potężny cios przedramieniem; historyczny, perfekcyjny sezon 1972 (bilans 17-0), w którym przebiegł 1 117 jardów, tworząc wraz z Mercury Morrisem pierwszy w historii NFL duet biegaczy, z których obaj przekroczyli barierę 1 000 jardów.

Po krótkim epizodzie w WFL w barwach Memphis Southmen w 1975 roku, Csonka spędził trzy sezony w New York Giants (1976–1978), po czym w 1979 roku powrócił do Miami, gdzie zdobył rekordowe dla swojej kariery 12 touchdownów i otrzymał tytuł NFL Comeback Player of the Year. Po przejściu na emeryturę został mówcą motywacyjnym, prowadził programy o polowaniach i wędkarstwie dla NBC Sports Network oraz pełnił funkcję analityka w programie American Gladiators (1990–1993). Wprowadzony do Pro Football Hall of Fame w 1987 roku i College Football Hall of Fame w 1989 roku, Csonka mieszka na Alasce, gdzie w latach 1998–2013 prowadził program „North to Alaska”. W 2022 roku opublikował swoje wspomnienia pod tytułem „Head On”.

Najważniejsze dzieła (Larry Csonka)

Cała filmografia (Larry Csonka)