Sophie B. Hawkins (Sophie B. Hawkins)

Sophie B. Hawkins (Sophie B. Hawkins) - znana z pracy przy takich projektach:

Sophie Ballantine Hawkins (ur. 1 listopada 1964) to amerykańska singer-songwriterka, muzyczka i malarka. Urodziła się w Nowym Jorku, gdzie przez rok uczyła się gry na instrumentach perkusyjnych w Manhattan School of Music, zanim zrezygnowała z nauki, aby rozwijać karierę muzyczną. Odniosła sukces krytyczny i komercyjny dzięki swoim dwóm pierwszym albumom, wydając szereg hitowych singli, w tym „Damn I Wish I Was Your Lover”, „Right Beside You” oraz „As I Lay Me Down”. Spór z wytwórnią Sony Music dotyczący jej trzeciego albumu, „Timbre”, skłonił ją do założenia własnej niezależnej wytwórni, Trumpet Swan Productions, która wydała jej późniejsze nagrania.

Hawkins od dawna wspiera prawa zwierząt oraz walkę o ochronę środowiska. Jest również aktywistką społeczną i polityczną, wspierającą wydarzenia promujące kobiety w muzyce oraz prawa osób LGBT.

Debiutancki album Hawkins, „Tongues and Tails”, ukazał się w 1992 roku. Odniósł on światowy sukces komercyjny i został entuzjastycznie przyjęty przez krytyków, co przyniosło artystce nominację do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Nowy Artysta w 1993 roku. Singiel „Damn I Wish I Was Your Lover” dotarł do 5. miejsca na amerykańskiej liście przebojów Billboard Hot 100 i stał się również hitem w pierwszej dwudziestce w Wielkiej Brytanii, osiągając 14. pozycję. Hawkins została poproszona o wykonanie utworu Boba Dylana „I Want You” (który pojawił się w wersji coverowej na „Tongues and Tails”) podczas koncertu w Madison Square Garden w 1992 roku, upamiętniającego 30-lecie działalności Dylana; wydarzenie to zostało później wydane jako „The 30th Anniversary Concert Celebration”, jednak jej występ został pominięty.

Drugi album, „Whaler”, został wydany w 1994 roku. Wyprodukowany przez Stephena Lipsona, zawierał utwór „As I Lay Me Down”, który trafił do pierwszej dziesiątki w USA, i otrzymał certyfikat złotej płyty. Trzy single z tego albumu znalazły się w brytyjskiej czterdziestce, w tym „Right Beside You”, który dotarł do 13. miejsca. W tym samym roku Hawkins zapozowała nago do magazynu „Interview”. Jak wyjaśniła Edowi Rampellowi w wywiadzie dla magazynu „Q”, poznała fotografa Bruce'a Webera, który zapytał ją, czy zgodziłaby się na sesję zdjęciową. Choć artystka zapewniła własne ubrania, Weber celowo kazał jej założyć niekorzystną sukienkę, co było częścią jego planu, by przekonać Hawkins do rozbierania się podczas sesji.

Dokument Gigi Gaston z 1998 roku pt. „The Cream Will Rise” towarzyszył Hawkins podczas jednej z jej tras koncertowych, ukazując jej zmagania z przeszłymi problemami rodzinnymi, w tym relacjami z matką i bratem. W całym filmie wykorzystano muzykę Hawkins.

Również w 1998 roku firma nagraniowa Hawkins, Sony Music, opóźniła wydanie jej trzeciego albumu. Kadra zarządzająca nie była zadowolona z efektu końcowego i chciała, aby Hawkins przeredagowała część materiału. W szczególności nalegali, by usunęła partię banjo z jednej z piosenek. Nie chcąc iść na kompromis w kwestii swojej integralności artystycznej, Hawkins odmówiła. Po długiej batalii między artystką a firmą, album „Timbre” został ostatecznie wydany w 1999 roku, choć Sony odmówiło jego promocji. W konsekwencji Hawkins opuściła wytwórnię i założyła własną, Trumpet Swan Productions. W 2001 roku „Timbre” został ponownie wydany w jej wytwórni, tym razem jako dwupłytowy zestaw zawierający nowe utwory, dema, remiksy i teledyski. Jej pierwszy niezależnie nagrany i wydany album, „Wilderness”, ukazał się w 2004 roku. ...

Najważniejsze dzieła Sophie B. Hawkins (Sophie B. Hawkins)

Cała filmografia Sophie B. Hawkins (Sophie B. Hawkins)