(Gilbert O'Sullivan)

Raymond Edward „Gilbert” O'Sullivan (ur. 1 grudnia 1946 r.) to irlandzki piosenkarz i autor tekstów, który odniósł sukces na początku lat 70. dzięki takim utworom jak „Alone Again (Naturally)”, „Clair” i „Get Down”. Twórczość O'Sullivana charakteryzuje się często jego charakterystycznym, perkusyjnym stylem gry na pianinie oraz obserwacyjnymi tekstami opartymi na grach słownych.

Urodzony w Waterford w Irlandii, O'Sullivan w dzieciństwie osiadł w Swindon w Anglii. Karierę muzyczną rozpoczął w 1967 roku. Na całym świecie wprowadził na listy przebojów 16 singli z pierwszej czterdziestki, w tym sześć utworów z pierwszego miejsca, z których pierwszym był wydany w 1970 roku utwór „Nothing Rhymed”. W ciągu swojej kariery nagrał 19 albumów studyjnych. Magazyn muzyczny Record Mirror ogłosił go najlepszym męskim wokalistą w Wielkiej Brytanii w 1972 roku. Otrzymał trzy nagrody Ivor Novello, w tym tytuł „Autora roku” w 1973 roku.

Raymond Edward O'Sullivan urodził się 1 grudnia 1946 roku przy Cork Road w Waterford w Irlandii. Był jednym z sześciorga dzieci. Jego matka, May, prowadziła sklep ze słodyczami, a ojciec był rzeźnikiem w firmie Clover Meats. Rodzina O'Sullivanów wyemigrowała z powodu oferty pracy w Anglii. Gdy Raymond miał siedem lat, rodzina przeniosła się najpierw do Battersea w Londynie, a rok później osiadła w Swindon w hrabstwie Wiltshire. To tam Raymond zaczął grać na pianinie, co później wyjaśnił słowami: „Pochodzę z klasy robotniczej, ale zawsze mieliśmy pianino; moi rodzice uważali, że jeśli jedno z dzieci potrafi na nim grać, można na tym zarobić”. Okres lekcji gry na pianinie był krótkotrwały, ponieważ O'Sullivan nie przepadł za teorią muzyki i zamiast tego grał utwory ze słuchu. Ojciec Raymonda zmarł dwa lata po przeprowadzce do Swindon.

Raymond uczęszczał do katolickiego kolegium św. Józefa, a następnie studiował w Swindon College, specjalizując się w projektowaniu graficznym. W tym czasie grał w kilku półprofesjonalnych zespołach, m.in. The Doodles i The Prefects, a przede wszystkim był perkusistą w grupie Rick's Blues wraz z Malcolmem Mabbettem (gitara), Keith Rayem (bas) i założycielem Rickiem Daviesem. Davies, który później założył zespół Supertramp, nauczył O'Sullivana gry zarówno na perkusji, jak i na pianinie. Doświadczenie perkusyjne wpłynęło na jego styl gry na pianinie, w którym często wykorzystuje wyraźny, perkusyjny wzór. O'Sullivan wyjaśnił to następująco: „Moja lewa ręka uderza w hi-hat, a prawa w werbel”. Zaczął pisać piosenki, czerpiąc silne inspiracje z twórczości The Beatles jako autorów oraz Boba Dylana jako wykonawcy.

W 1967 roku O'Sullivan przeniósł się ze Swindon do Londynu, aby rozwijać karierę muzyczną. Zdeterminowany, by zdobyć kontrakt płytowy i wyróżnić się na tle innych, stworzył przyciągający wzrok wizerunek, składający się z fryzury w kształcie miski, kaszkiety i krótkich spodni. O'Sullivan stwierdził, że inspiracją dla tego wyglądu była jego miłość do kina niemego. Podpisał pięcioletni kontrakt z April Music, wydawnictwem należącym do CBS Records, po tym jak zwrócił na siebie uwagę menedżera Stephena Shane'a, który zasugerował również zmianę imienia z Ray na Gilbert, nawiązując do nazwisk kompozytorów operetek Gilberta i Sullivana. Otrzymał zaliczkę w wysokości 12 funtów (równowartość 200 funtów według stanu na 2023 rok), za którą kupił pianino. Kontrakt z CBS Records podpisał za sprawą menedżera A&R Mike'a Smitha, który produkował zespoły Tremeloes, Marmalade i Love Affair. ...