Barbara Dickson (Barbara Dickson) - znana z pracy przy takich projektach: «An Audience with Billy Connolly» (1985), «An Audience with Billy Connolly» (1985),
Barbara Ruth Dickson OBE (ur. 27 września 1947 r.) jest szkocką piosenkarką i aktorką, której przeboje obejmują m.in. „I Know Him So Well” (duet z Elaine Paige, który dotarł do szczytu list przebojów), „Answer Me” oraz „January February”. Od 1977 roku Dickson wprowadziła na brytyjską listę albumów piętnaście płyt i miała wiele hitowych singli, z czego cztery znalazły się w pierwszej dwudziestce brytyjskiej listy singli. Gazeta „The Scotsman” określiła ją mianem najlepiej sprzedającej się artystki w Szkocji, biorąc pod uwagę liczbę hitowych singli i albumów, jakie osiągnęła w Wielkiej Brytanii od 1976 roku.
Jest również dwukrotną laureatką nagrody Olivier za role aktorskie, w tym jako Viv Nicholson w musicalu „Spend Spend Spend”; była także pierwszą odtwórczynią roli pani Johnstone w długo wystawianym musicalu Willy’ego Russella „Blood Brothers”. W telewizji wystąpiła jako Anita Braithwaite w serialu „Band of Gold”.
Dickson urodziła się w Dunfermline, gdzie uczęszczała do Woodmill High School oraz Dunfermline High School. W latach 60. mieszkała w Dunfermline oraz w Dollytown w Rosyth – osiedlu domów prefabrykowanych, które zburzono na początku lat 70. Jej ojciec był kucharzem na holowniku w stoczni w Rosyth, a matka pochodziła z Liverpoolu. Po przeprowadzce do Dunfermline uczęszczała do szkół podstawowych Camdean Primary School i Pitcorthie Primary School.
Kariera wokalna Dickson rozpoczęła się w 1964 roku w klubach folkowych w jej rodzimym Fife. Pierwsze komercyjne nagranie wykonała w 1968 roku. Jej wczesna twórczość obejmowała albumy z Archie Fisherem, z których pierwszy, „The Fate O' Charlie” – zbiór pieśni z czasów powstań jakobickich – został wydany w 1969 roku. Jej pierwszy solowy album, „Do Right Woman”, ukazał się w 1970 roku.
Pod koniec lat 60. i na początku lat 70. stała się rozpoznawalną postacią na brytyjskiej scenie folkowej, jednak zmieniła kierunek swojej kariery po spotkaniu z Willym Russellem. Był on wówczas młodym studentem prowadzącym klub folkowy w Liverpoolu. Russell pokazał Dickson pierwszej wersji tekstu utworu, który później stał się nagradzanym musicalem „John, Paul, George, Ringo ... and Bert”, i poprosił ją o wykonanie muzyki. Połączenie jego pisarstwa, obsady (w tym nieznanych wówczas wtedy Antony'ego Shera, Bernarda Hilla i Trevora Eve'a) oraz specyficznej interpretacji piosenek The Beatles w wykonaniu Dickson sprawiło, że spektakl odniósł ogromny sukces.
Współproducent show, Robert Stigwood, podpisał z Dickson kontrakt z należącą do niego wytwórnią RSO Records, dla której nagrała album „Answer Me” w aranżacji i produkcji Juniora Campbella; utwór tytułowy stał się hitem pierwszej dziesiątki w 1976 roku. „John, Paul, George, Ringo … and Bert” doprowadziło również do jej gościnnych występów w programie „The Two Ronnies”, dzięki czemu śpiew Dickson usłyszało ponad dziesięć milionów widzów telewizji BBC każdego tygodnia.
Andrew Lloyd Webber i Tim Rice również dostrzegli talent Dickson w „John, Paul, George, Ringo … and Bert” i zaprosili ją do nagrania utworu „Another Suitcase in Another Hall” z ich nowego musicalu „Evita”, który w 1977 roku stał się jej drugim wielkim hitem. Wykonała dwa utwory na dziecięcym albumie „Scouse the Mouse” (1977) wraz z Ringo Starrem i innymi artystami. Pod koniec lat 70. Dickson śpiewała również chórki w dwóch najlepiej sprzedających się albumach szkockiego piosenkarza i kompozytora Gerry'ego Rafferty'ego: „City to City” (1978) i „Night Owl” (1979). W 1980 roku Dickson odniosła kolejne solowe sukcesy, w tym przebojami stały się utwory „Caravan Song” oraz „January February”. ...