Chuck Schumer (Chuck Schumer) - , Podziękowania znany z pracy przy tego typu projektach: «The Big Sick» (2017), «I tak cię kocham» (2017), «The Words That Built America» (2017), «The Words That Built America» (2017), «Fahrenheit 11/9» (2018),
Charles Ellis Schumer (ur. 23 listopada 1950) jest amerykańskim politykiem i starszym senatorem Stanów Zjednoczonych z Nowego Jorku, urząd ten sprawuje od 1999 roku. Członek Partii Demokratycznej, Schumer od 2017 roku przewodzi Klubowi Senatorskiemu Demokratów, a od 2021 roku pełni funkcję lidera większości w Senacie. Jako dziekan delegacji kongresowej Nowego Jorku, Schumer pełni swoją piątą kadencję senatorską i był liderem mniejszości w Senacie w latach 2017–2021. Schumer jest najdłużej służącym senatorem z Nowego Jorku, przewyższając pod tym względem Daniela Patricka Moynihana i Jacoba K. Javitsa w 2023 roku.
Pochodzący z Brooklynu i absolwent Harvard College oraz Harvard Law School, Schumer był przez trzy kadencje członkiem Zgromadzenia Stanu Nowy Jork w latach 1975–1980. Służył przez dziewięć kadencji w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych w latach 1981–1999, początkowo reprezentując 16. okręg kongresowy Nowego Jorku, zanim został przydzielony do 10. okręgu kongresowego w 1983 roku, a 10 lat później do 9. okręgu kongresowego. W 1998 roku Schumer został wybrany do Senatu, pokonując urzędującego republikanina Al D'Amato, pełniącego funkcję przez trzy kadencje. Został ponownie wybrany w 2004 roku z poparciem 71% wyborców, w 2010 roku z 66% poparciem, w 2016 roku z 70% poparciem oraz w 2022 roku z 56% poparciem.
Schumer przewodniczył Komitetowi Kampanii Senatorskiej Demokratów od 2005 do 2009 roku, nadzorując 14 zysków Demokratów w Senacie w wyborach w 2006 i 2008 roku. Był trzecim w hierarchii Demokratą w Senacie, za liderem większości Harrym Reidem i zastępcą lidera większości Dickiem Durbinem. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Klubu Senatorskiego Demokratów od 2007 do 2017 roku i przewodniczył Komitetowi Polityki Demokratycznej Senatu od 2011 do 2017 roku. Schumer wygrał swoją czwartą kadencję w Senacie w 2016 roku, a następnie został jednogłośnie wybrany liderem Demokratów, zastępując odchodzącego na emeryturę Harry’ego Reida.