(Tony Mason) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Tony Mason to były brytyjski pilot rajdowy i prezenter telewizyjny. W 1972 roku prowadził Rogera Clarka do zwycięstwa w rajdzie RAC; zespół ten zajął również drugie miejsce w tym wydarzeniu dwukrotnie, w 1974 i 1975 roku, będąc jedyną brytyjską załogą, której udało się to w okresie obejmującym 35 lat. Występował również jako kierowca, a ostatnio pełnił funkcję pilota fińskiego kierowcy Hannu Mikkoli, z którym startował dla Forda w niedawnym rajdzie klasyków w Nowej Zelandii. Po zakończeniu kariery rajdowej, w latach 1986–1998, został prezenterem w programie motoryzacyjnym Top Gear w stacji BBC Two, gdzie komentował sporty motorowe oraz przygotowywał materiały o szerokiej tematyce – od wozów strażackich, autobusów Leyland, zabytkowych Rolls-Royce'ów i wysokowydajnych Jaguarów, po ciężarówki Eddie Stobart i koncepcyjny autobus Volvo za 15 milionów funtów, będący najdroższym pojazdem, jakim on sam lub ktokolwiek inny w Top Gear kiedykolwiek jeździł. Szczególnie pamiętnym reportażem był ten, w którym Mason ponownie połączył siły z Rogerem Clarkiem, aby w programie przetestować przy pełnej prędkości w lesie dokładną replikę jego Forda Escorta RS1600. Regularnie pojawiał się także w Top Gear Motorsport, gdzie współprowadzący nadali mu przydomek „Perry”, a także w relacjach BBC z Mistrzostw Świata w Rajdach (szczególnie z rajdu RAC) oraz z festiwalu Goodwood Festival of Speed. Obecnie Mason występuje w dwóch dziesięcioodcinkowych seriach na kanale Sky Discovery zatytułowanych Off the Road oraz Classic Car Club. Mason napisał również cztery książki i okazjonalnie publikuje artykuły w gazetach i magazynach, takich jak Daily Telegraph i Daily Express. Często występuje jako konferansjer oraz mówca na kolacjach uroczystych. Mason prowadził również firmę pod własnym nazwiskiem, sprzedającą akcesoria samochodowe hurtowo do dalszej odsprzedaży klientom indywidualnym. Najbardziej znanymi produktami firmy były osłony drzwi, które w pewnym czasie stały się bardzo dochodowym biznesem, a sprzedawały je dwie firmy.