Katherine MacGregor (Katherine MacGregor)

Katherine „Scottie” MacGregor (urodzona jako Dorlee Deane McGregor; 12 stycznia 1925 – 14 listopada 2018) była amerykańską aktorką, najbardziej znaną z roli Harriet Oleson w serialu „Domek w preriach”.

Katherine MacGregor urodziła się 12 stycznia 1925 roku w Glendale w Kalifornii jako Dorlee Deane McGregor, córka Ralpha S. McGregora i Beatrice E. Willard. W dzieciństwie Katherine jej matka, Beatrice, przeprowadziła rodzinę do Fort Collins w Kolorado, gdzie spędziła większość wczesnych lat życia. Ukończyła studia na Northwestern University na kierunku teatralnym i w 1949 roku przeniosła się do Nowego Jorku. Została zatrudniona jako instruktorka tańca w studiach tanecznych Arthur Murray. Studiowała aktorstwo pod kierunkiem N. Richarda Nasha, Sanforda Meisnera i Stelli Adler. Występowała w teatrach letnich w Lebanon w Pensylwanii jako Dorlee Deane McGregor, lecz w miarę rozwoju kariery aktorskiej zaczęła posługiwać się pseudonimem scenicznym Scottie MacGregor. Nie wiadomo, kiedy przyjęła imię Katherine, ale z czasem, za radą swojego menedżera, zrezygnowała z imienia „Scottie”.

Od lat 50., występując jako Scottie MacGregor, grała w teatrach na Broadwayu i poza nim w Nowym Jorku oraz w innych miejscowościach, w takich sztukach jak „Siedmioletni swęd”), a także w niekredytowanych rolach, m.in. jako „matka dokera” („Nabrzeże”), „Alice Thorn” („Wędrowny kat”) i „Miss Boswell” („Pielęgniarki”). Pojawiła się w licznych odcinkach różnych seriali telewizyjnych: „Love of Life” (1956), „The Secret Storm”, „The Nurses”, „Play of the Week” (1959), „East Side/West Side” (1963), „Mannix” (1970–71), „Emergency!” (1972), „Ironside” (1972, 1974) oraz „All in the Family” (1973), a także w dwóch odcinkach programu „Family Feud” z 1981 roku pod tytułem „Heroes vs. Villains”, prowadzonym przez Richarda Dawsona. Grała również w telewizyjnych filmach „The Death of Me Yet” (1971), „The Girls of Huntington House” (1973) i „Tell Me Where It Hurts” (1974).

Najbardziej znaną rolą MacGregor była postać Harriet Oleson, żony właściciela sklepu ogólnego, w komediowym wątku serialu „Domek w preriach” emitowanego przez NBC w latach 1974–1983. Ulubionym opisem jej postaci był fragment listu od fanki z Minnesoty z lat 70., w którym pani Oleson określono jako „szczyptę pieprzu w słodyczy tego serialu”. W 1979 roku, ze względu na popularność „Domku w preriach” w Hiszpanii, MacGregor została zaproszona do Madrytu, gdzie wystąpiła w programach „625 Lineas” oraz „Ding Dong La Cocina” w stacji RTVE.

Po zakończeniu pracy w „Domku w preriach” wycofała się z produkcji ekranowych na rzecz teatru lokalnego. Oddała się religii hinduistycznej oraz nauczaniu aktorstwa dzieci w Wee Hollywood Vedanta Players, zanim ostatecznie przeszła na emeryturę na początku lat 2000. W 2014 roku udzieliła obszernego wywiadu na temat swojego życia i kariery do książki „Prairie Memories” autorstwa Patricka Loubatiere’a.

W latach 1949–1950 była mężatką z aktorem Bertem Remsenem, a od sierpnia 1969 do października 1970 z aktorem, reżyserem i nauczycielem Edwardem G. Kaye-Martinem, który był od niej o 14 lat młodszy. Nie miała dzieci.

W trakcie wychodzenia z alkoholizmu MacGregor przeszła na hinduizm. Nie mogła wystąpić w finałowym odcinku „Domku w preriach”, ponieważ w czasie kręcenia odcinka przebywała w pielgrzymce do Indii.

MacGregor zmarła 14 listopada 2018 roku w wieku 93 lat w Motion Picture & Television Country House and Hospital w Woodland Hills w Kalifornii. Przyczyna śmierci nie została podana.