(Judith Jamison)

(Judith Jamison) - znana z pracy przy takich projektach:

Judith Ann Jamison (ur. 10 maja 1943 r.) jest amerykańską tancerką i choreografką. Jest dyrektorką artystyczną emerita Alvin Ailey American Dance Theater.

Judith Jamison urodziła się w 1943 roku jako córka Tessie Brown Jamison i Johna Jamisona seniora i dorastała w Filadelfii w Pensylwanii wraz z rodzicami i starszym bratem. Ojciec nauczył ją gry na pianinie i skrzypcach. Od najmłodszych lat miała kontakt z bogatą kulturą artystyczną Filadelfii. W wieku sześciu lat rozpoczęła naukę tańca w szkole Judimar School of Dance. Studiowała tam pod kierunkiem Marion Cuyjet, która stała się jedną z jej pierwszych mentorek. Pod opieką Cuyjet Jamison uczyła się baletu klasycznego oraz tańca nowoczesnego. Studia Judimar były traktowane jako „miejsce święte”, a na zajęciach Cuyjet zawsze panowała atmosfera występu i teatralności. W wieku ośmiu lat Jamison zaczęła tańczyć na puentach oraz uczęszczać na zajęcia z tap dance’u, akrobatyki i techniki Dunhama (określanej wówczas jako „prymitywna”).

Kilka lat później Cuyjet zaczęła kierować Jamison do innych nauczycieli, aby ta mogła rozwijać swoją edukację taneczną. Metody Cecchettiego uczyła się od Antony'ego Tudora, założyciela Philadelphia Ballet Guild, a także studiowała u Delores Brown Abelson – absolwentki Judimar, która przed powrotem do Filadelfii w celu nauczania rozwijała karierę sceniczną w Nowym Jorku. W czasie nauki w szkole średniej Jamison była również członkinią licznych organizacji sportowych, chóru Glee Club oraz Philadelphia String Ensemble. Studiowała eurytmikę Dalcroze’a – system nauczania rytmu poprzez ruch.

W wieku 17 lat Jamison ukończyła szkołę Judimar i rozpoczęła studia na Fisk University. Po trzech semestrach przeniosła się do Philadelphia Dance Academy (obecnie University of the Arts), gdzie uczyła się tańca pod kierunkiem Jamesa Jamiesona, Nadii Chilkovsky i Jurija Gottschalka. Oprócz zajęć technicznych uczęszczała na kursy z notacji Labana, kinezjologii i innych studiów nad tańcem. W tym czasie uczyła się również techniki Hortona od Joan Kerr, która wymagała ogromnej siły, równowagi i koncentracji.

W 1992 roku Jamison została przyjęta do stowarzyszenia Delta Sigma Theta jako członkini honorowa.

W 1964 roku, po zobaczeniu Jamison podczas masterclass, Agnes de Mille zaprosiła ją do Nowego Jorku, aby wystąpiła w nowym dziele, które choreografowała dla American Ballet Theatre – „The Four Marys”. Jamison natychmiast przyjęła ofertę i spędziła kolejne miesiące pracując z zespołem. Gdy występy dobiegły końca i została w Nowym Jorku bez pracy, Jamison wzięła udział w przesłuchaniu organizowanym przez Donalda McKayle'a. Odniosła wrażenie, że wypadła bardzo słabo i stwierdziła: „Czułam się, jakbym miała dwie lewe stopy”. Jednak kilka dni później przyjaciel McKayle'a, Alvin Ailey, zadzwonił do Jamison, aby zaproponować jej miejsce w swoim zespole – Alvin Ailey Dance Theater. ...

Najważniejsze dzieła (Judith Jamison)

Cała filmografia (Judith Jamison)