(Tina Charles)

Tina Charles (urodzona jako Tina Hoskins; 10 marca 1954 r.) to angielska piosenkarka, która odniosła sukces jako artystka disco w połowie i pod koniec lat 70. Jej najpopularniejszym singlem był utwór „I Love to Love (But My Baby Loves to Dance)”, który w 1976 roku zdobył pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów.

Charles urodziła się jako Tina Hoskins w Whitechapel w Londynie; jej ojcem był Charles Hoskins, pracownik fabryki pudełek w Bow, a matką Hilda. Jako noworodek wyzdrowiała z zapalenia opon mózgowych. Ma brata, Warrena, który w szczycie jej kariery pełnił funkcję managera tras koncertowych.

Charles rozpoczęła karierę jako wokalistka wspierająca i muzyczka sesyjna, a swój pierwszy solowy singiel nagrała w 1969 roku, przy pianinie towarzyszył jej wówczas jeszcze nieznany Elton John. Na początku lat 70. śpiewała w serii albumów „Top of the Pops”, zawierających coverowe wersje współczesnych hitów. W 1971 roku wystąpiła w pierwszej serii „The Two Ronnies”, programu satyrycznego BBC1 z udziałem Ronniego Barkera i Ronniego Corbetta, wykonując takie utwory jak „River Deep – Mountain High” oraz „Ruby Tuesday”.

W 1975 roku Charles wraz z przyjaciółką Lindą Lewis śpiewały chórki w hitowym utworze Steve’a Harleya i grupy Cockney Rebel pt. „Make Me Smile (Come Up and See Me)”. Wykonała również partię główną w disco-hitcie zespołu 5000 Volts z 1975 roku pt. „I'm on Fire”. Choć ze względu na problemy kontraktowe nie została wówczas oficjalnie uznana za członkini grupy, uważano, że posiada silniejszy głos niż późniejsze oficjalne wokalistki zespołu. Piosenka dotarła do 4. miejsca na brytyjskiej liście singli oraz 26. miejsca na amerykańskiej liście Billboard Hot 100.

Wielka szansa dla Charles pojawiła się wkrótce potem, w 1975 roku, kiedy to brytyjsko-indyjski kompozytor i producent Biddu, który odniósł sukces utworem disco „Kung Fu Fighting” dla Carla Douglasa, wyprodukował dla niej single „You Set My Heart on Fire” oraz „I Love to Love (But My Baby Loves to Dance)”. Ten drugi spędził trzy tygodnie na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów w marcu 1976 roku i stał się wielkim hitem na całym świecie. W 1977 roku utwór ten został wyróżniony nagrodą Juno.

Współpraca z Biddu kontynuowana była przy kolejnym albumie i kolejnym hicie: „Dance Little Lady Dance”. Łącznie, tylko w 1976 roku, Charles spędziła 42 tygodnie na brytyjskiej liście singli, głównie dzięki tym dwóm płytom. W tym czasie w jej zespole koncertowym grali Trevor Horn (przez pewien czas jej chłopak), Geoff Downes oraz Bruce Woolley.

Kolejne hity, takie jak „Love Me Like a Lover”, „Dr Love”, „Rendezvous” i „Love Bug”, uczyniły ją gwiazdą popu w Europie, Azji, Australii i Nowej Zelandii, jednak nigdy nie udało jej się osiągnąć sukcesu w USA. Jedynym jej solowym nagraniem, które znacząco pojawiło się na amerykańskich listach, był utwór „You Set My Heart on Fire”, który jesienią 1975 roku dotarł do 3. miejsca na liście „Disco File Top 20” magazynu Record World.

W 1978 roku Charles była współzwyciężczynią World Popular Song Festival w Tokio, gdzie wykonała utwór „Love Rocks”. Charles reprezentowała Wielką Brytanię i podzieliła główną nagrodę z reprezentantem Japonii. ...