Kiri Te Kanawa (Kiri Te Kanawa)

Dame Kiri Jeanette Claire Te Kanawa ONZ, CH, DBE, AC (/ˈkɪri təˈkɑːnəwə/; urodzona jako Claire Mary Teresa Rawstron, 6 marca 1944 r.) to emerytowana nowozelandzka śpiewaczka operowa. Posiadała pełny głos sopranu lirycznego, który opisywano jako „miękki, a zarazem wibrujący, ciepły, obszerny i naturalny”. W połowie lat 80. Te Kanawa miała trzy albumy w pierwszej czterdziestce listy przebojów w Australii.

Te Kanawa zdobyła uznanie w wielu krajach, wykonując szeroki wachlarz utworów w wielu językach, pochodzących z okresu od XVII do XX wieku. Jest szczególnie kojarzona z dziełami Mozarta, Straussa, Verdiego, Händla i Pucciniego, a na scenie odniosła znaczny sukces, wcielając się w role księżniczek, przedstawicielek szlachty i innych podobnych postaci.

Choć w późniejszym etapie kariery rzadko śpiewała w operach, Te Kanawa często występowała w koncertach i recitalach, prowadziła warsztaty mistrzowskie oraz wspierała młodych śpiewaków operowych w rozpoczynaniu ich kariery. Jej ostatni występ odbył się w Ballarat w Australii w październiku 2016 roku, jednak o zakończeniu kariery poinformowała dopiero we wrześniu 2017 roku.

Te Kanawa urodziła się jako Claire Mary Teresa Rawstron w Gisborne w Nowej Zelandii. Jej ojcem był Maorys i rzeźnik Tieki „Jack” Wawatai, a matką Mary Noeleen Rawstron, córka irlandzkich emigrantów. Wawatai był już wtedy żonaty z Apo, córką księdza Poihipi Kohere. Poihipi Kohere był bratem zarówno lidera społeczności Rēweti Kōhere, jak i żołnierza i farmera Henare Mokena Kohere. Matka Mary Noeleen Rawstron nalegała, aby dziecko oddano do adopcji. Te Kanawa została w niemowlęctwie adoptowana przez Thomasa Te Kanawę, właściciela odnoszącej sukcesy firmy transportowej, i jego żonę Nell.

Uczyła się w St Mary's College w Auckland, a formalnej edukacji w zakresie śpiewu operowego udzieliła jej siostra Mary Leo Niccol. Te Kanawa rozpoczęła karierę jako mezzosopran, lecz z czasem rozwinęła się w sopran. Jej nagranie „Chóru zakonnic” z operetki Casanova Straussa było pierwszą złotą płytą wydaną w Nowej Zelandii.

Te Kanawa poznała Desmonda Parka na randce w ciemno w Londynie w sierpniu 1967 roku; sześć tygodni później pobrali się w katedrze św. Patryka w Auckland. Adoptowali dwoje dzieci: Antonię (ur. 1976) i Thomasa (ur. 1979). Para rozwiodła się w 1997 roku. Te Kanawa nigdy nie próbowała skontaktować się ze swoimi biologicznymi rodzicami, jednak skontaktował się z nią jej przyrodni brat, Jim Rawstron. Początkowo nie chciała się z nim spotkać, ale zgodziła się na to w 1997 roku. Sytuacja zakończyła się gorzko, gdy jedna z gazet opublikowała artykuł o ich spotkaniu; mimo zaprzeczeń Rawstrona co do kontaktu z prasą, śpiewaczka od tego czasu potwierdza swoją decyzję o zerwaniu wszelkich więzi z biologiczną rodziną.

W okresie nastoletnim i na początku dwudziestych urodzin Te Kanawa była gwiazdą pop i artystką występującą w nowozelandzkich klubach, regularnie pojawiając się w gazetach i magazynach. W 1963 roku zajęła drugie miejsce za Malviną Major w konkursie Mobil Song Quest, wykonując arię „Vissi d'arte” z Toski, a w 1965 roku wygrała ten sam konkurs. Jako zwyciężczyni otrzymała stypendium na studia w Londynie.

Wystąpiła i zaśpiewała w komediowej musicalowej produkcji filmowej z 1966 roku pt. Don't Let It Get You. W 1966 roku wygrała konkurs Melbourne Sun-Aria, który w roku poprzednim wygrała Major. Obie śpiewaczki uczyła siostra Mary Leo. ...