Pat Sajak (Pat Sajak) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Airplane II: The Sequel» (1982), «Spokojnie, to tylko awaria...» (1982), «Muppets Haunted Mansion» (2021), «Muppety w Nawiedzonym Dworze» (2021),
Pat Sajak, urodzony jako Patrick Leonard Sajdak, to amerykańska osobowość telewizyjna, były prezenter pogody i prowadzący talk-show, najbardziej znany jako prowadzący amerykański teleturniej „Koło Fortuny”.
Sajak wygrał konkurs w programie Dicka Biondiego w radiu WLS, dzięki czemu mógł wystąpić jako gościnny nastoletni didżej. Podczas studiów w Columbia College Chicago jego wykładowca nadawania, Al Parker, poinformował go, że lokalna stacja radiowa (WEDC) poszukuje reportera. Sajak ubiegał się o tę pracę i został zatrudniony w godzinach od północy do 6:00 rano. W 1968 roku Sajak wstąpił do armii USA i został wysłany do Wietnamu, gdzie służył jako didżej w Armed Forces Radio. W programie kanału The Military Channel pt. „An Officer and a Movie”, Sajak przyznał, że zepsuł bożonarodzeniowe przemówienie prezydenta Richarda Nixona do żołnierzy z 1969 roku, przypadkowo zbyt wcześnie przerywając transmisję. Uświadomiwszy sobie błąd, uznał, że najlepiej będzie już nie wznawiać sygnału. Na początku lat 70. Sajak przez rok pracował jako DJ w stacji radiowej w Murray w stanie Kentucky. Również na początku lat 70. Sajak zaczął pracować jako DJ w 50-tysiącowatej stacji WSM w Nashville; w tamtym czasie WSM nadawało muzykę pop w ciągu dnia, a on był prowadzącym popołudniową audycję w godzinach 15:00–17:00. Siostrzana stacja telewizyjna WSM-TV (obecnie WSMV) wprowadziła Sajaka na ekran – najpierw jako lektora czytającego identyfikacje stacji i prowadzącego pięciominutowe serwisy informacyjne podczas programu „Today Show” w NBC, a następnie jako weekendowego i zastępczego prezentera pogody, gdzie poznał prezentera Dana Millera. W 1977 roku stacja KNBC-TV w Los Angeles poszukiwała prezentera pogody i zauważyła Sajaka pracującego w Nashville. Sajak przyjął propozycję KNBC, aby zostać etatowym prezenterem pogody w tej stacji.
W 1981 roku Merv Griffin zapytał Sajaka, czy byłby zainteresowany przejęciem obowiązków prowadzącego „Koło Fortuny” po Chucku Woolerym. Jednak Fred Silverman, ówczesny prezes i dyrektor generalny NBC, odrzucił jego kandydaturę, twierdząc, że jest on zbyt lokalny. Griffin odpowiedział na to wprowadzeniem moratorium na nowe nagrania do czasu zatrudnienia Sajaka. Kwestia ta przestała być aktualna, gdy Silverman został odwołany z powodu powtarzających się błędów programowych i zastąpiony przez Brandona Tartikoffa. Sajak, który w 1980 roku poprowadził już dwa odcinki pilotażowe teleturniejów – „Press Your Luck” dla Ralpha Edwardsa (brak pokrewieństwa z teleturniejem CBS o tej samej nazwie z 1983 roku) oraz „Puzzlers” dla Marka Goodsona – przyjął stanowisko. W latach 1983–1989 prowadził zarówno dzienną wersję (NBC), jak i syndykowaną wersję wieczorną „Koła Fortuny”, a tę drugą prowadzi do dziś. Wraz z powrotem do 36. sezonu w latach 2018–19, stał się najdłużej urzędującym prowadzącym w historii jakiegokolwiek teleturnieju, prześcignięwszy Boba Barkera, który prowadził „The Price Is Right” od 1972 do 2007 roku. Sajak został oficjalnie uhonorowany w ten sposób przez Księgę Rekordów Guinnessa w odcinku nagranym 22 marca 2019 roku i wyemitowanym 8 maja 2019 roku (dwa dni przed 7000. odcinkiem wersji wieczornej).
Sajak wystąpił w małej roli prezentera wiadomości z Buffalo w Nowym Jorku w komedii z 1982 roku „Samolet II: Sequel”. Gdy w styczniu 1989 roku zadebiutował jego nocny talk-show w CBS, opuścił dzienną wersję „Koła Fortuny”, a zastąpił go były kopacz z San Diego Chargers, Rolf Benirschke. Sajak pojawiał się w programie „Super Password” kilkakrotnie w latach 1984–1989, a także w „Password Plus” w 1981 roku, krótko przed przejęciem obowiązków prowadzącego „Koło Fortuny”. Innymi teleturniejami, w których Sajak wystąpił jako gość, były „Dream House” oraz „Just Men!”.