Krystiana Oliwejra (Cristiane Oliveira)

Cristiane Oliveira jest brazylijską reżyserką, scenarzystką i producentką. Jej pełnometrażowy debiut, „Mulher do Pai” (Brazylia-Urugwaj, 2016), miał międzynarodową premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2017 roku. Film został zaprezentowany na ponad 20 festiwalach i zdobył 20 nagród, w tym nagrodę FIPRESCI na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Urugwaju; trzy nagrody na Rio Film Festival w 2016 roku (za najlepszą reżyserię, zdjęcia i drugoplanową rolę kobiecą); nagrodę za najlepszy scenariusz na Cinema Jove w Walencji w Hiszpanii oraz nagrodę ABRACCINE na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w São Paulo. Na etapie rozwoju projekt został wybrany do Produire au Sud Lab w Nantes w 2010 roku oraz do Talent Project Market na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2011 roku, gdzie otrzymał nagrodę VFF Talent Highlight Pitch Award.

Jej drugi pełnometrażowy film, „A Primeira Morte de Joana”, zdobył nagrodę Kikito Jury Krytyków za najlepszy film na Festiwalu Filmowym w Gramado oraz nagrodę Global Vision Award na Cinequest w Stanach Zjednoczonych. Produkcja ta zdobyła 11 nagród i była wyświetlana na ponad 40 festiwalach na całym świecie, w tym na międzynarodowych festiwalach w Indiach, Atenach i Urugwaju, a także na NewFest w Nowym Jorku. Po udziale w Berlin Co-Production Market projekt przyciągnął uwagę francuskiego dystrybutora Epicentre Films, który został producentem stowarzyszonym i wprowadził film do kin oraz na DVD we Francji pod tytułem „Secret de Famille”.

Trzeci pełnometrażowy film, „Até que a Música Pare”, będący koprodukcją brazylijsko-włoską, został wybrany do Talents Script Station na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2021 roku oraz do EAVE on Demand w 2020 roku. Premiera filmu odbyła się na Rio Film Festival w 2023 roku, a premiera międzynarodowa na 39. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Santa Barbara. Film zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię na 42. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Bergamo.

Oliveira urodziła się w Porto Alegre w Brazylii i posiada dyplom z komunikacji społecznej uzyskany na PUCRS. Karierę filmową rozpoczęła od reżyserii krótkometrażowych filmów „Messalina” (2004) i „Hóspedes” (2008). W latach 2005–2007 koordynowała firmę produkcyjną Clube Silêncio, w ramach której powstały pełnometrażowe filmy „Ainda Orangotangos” w reżyserii Gustavo Spolidoro oraz „Cão Sem Dono” w reżyserii Beto Branta i Renato Ciasca, a także filmy krótkometrażowe i telewizyjne.

W latach 2009–2011 Oliveira pełniła funkcję koordynatora wykonawczego programu ANIMATV, który wspierał produkcję dwóch seriali animowanych i 17 projektów seryjnych. Później dołączyła do zespołów produkcyjnych „Zica e os Camaleões” (2013) oraz „Vivi-Viravento” (2015). Pracowała również jako asystentka reżysera przy filmach pełnometrażowych, krótkometrażowych i serialach, w tym przy „Nove Crônicas para um Coração aos Berros” (2012) oraz „Ainda Temos a Imensidão da Noite” (2019) w reżyserii Gustavo Galvão, gdzie pełniła także funkcję współscenarzystki i producentki stowarzyszonej.

Oliveira pracuje również jako konsultantka scenariuszowa, współpracując przy projektach takich jak „A Viagem de Pedro” Laís Bodanzky oraz „Perlimps” Alê Abreu, którego reżyser był nominowany do Oscara za film „The Boy and the World”.