Gustavo Galvão (Gustavo Galvão)

Gustavo Galvão jest reżyserem, producentem i scenarzystą. Przez ponad dwie dekady wyreżyserował siedem filmów krótkometrażowych, wydanych między 2002 a 2008 rokiem, które były wyświetlane na arenie międzynarodowej i zostały zakupione przez nadawców telewizyjnych, platformy streamingowe oraz programy rozwoju widowni. Do najważniejszych dzieł należą nagradzany „A Vida ao Lado” (2006) oraz „A Minha Maneira de Estar Sozinho” (2008), wybrany do udziału w 22. festiwalu Rencontres Cinémas d’Amérique Latine w Tuluzie we Francji.

Zadebiutował w pełnym metrażu filmem „Nove Crônicas para um Coração aos Berros” (2012), który otrzymał wyróżnienie jury FIPRESCI na 31. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Urugwaju oraz nagrodę dla najlepszego reżysera na 10. Festiwalu Filmowym w Maringá (2013). Film, który wszedł do kin w dziesięciu brazylijskich miastach, stał się dostępny w całej Ameryce Łacińskiej w serwisie Apple TV, a w latach 2015–2017 był dostępny również na platformie Netflix. Jego drugi pełnometrażowy film, „Uma Dose Violenta de Qualquer Coisa” (2013), został dobrze przyjęty przez brazylijskich krytyków filmowych i dystrybuowany w kinach w 17 miastach.

W 2019 roku Galvão wydał „Ainda Temos a Imensidão da Noite”, swój trzeci pełnometrażowy film jako reżyser i scenarzysta, nakręcony w Brasílii i Berlinie. Produkcja ta zdobyła nagrody za zdjęcia i montaż w ramach przeglądu na 52. Festiwalu Filmowym w Brasílii, a także nagrodę za najlepszą rolę w konkursie amerykańskim na 22. festiwalu BAFICI w Argentynie. Film był wyświetlany w kinach w 18 brazylijskich miastach, a później stał się dostępny na platformach streamingowych w 118 krajach i terytoriach, w tym w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.

W 2023 roku Galvão osiągnął liczbę pięciu pełnometrażowych filmów dzięki wydaniu dwóch produkcji: „Inventário de Imagens Perdidas”, który został wybrany na osiem międzynarodowych festiwali, nagrodzony w Brazylii i wprowadzony do kin w 14 miastach w 2025 roku; oraz „O Vazio de Domingo à Tarde”, który zdobył nagrodę we Włoszech i został wybrany na osiem festiwali, z pokazami na najważniejszych wydarzeniach w Argentynie, Urugwaju, Hiszpanii i Indiach. Film ten był wyświetlany w kinach w 20 miastach między 2024 a 2025 rokiem.

W 2026 roku wydał swój szósty pełnometrażowy film jako reżyser, scenarzysta i producent pt. „Ela Foi Ali Guardar o Coração na Geladeira”, który znalazł się w oficjalnej selekcji 38. festiwalu Cinélatino Rencontres de Toulouse oraz 28. Festiwalu Filmowego w Rio. Film, współreżyserowany przez Cristiane Oliveirę, został w 2025 roku wybrany również do trzech prestiżowych programów wspierania produkcji (work-in-progress) i postprodukcji: Cinéma en Construction Toulouse-São Paulo, Mostra WIP oraz Ventana Sur – Copia Final.

W swojej karierze Galvão współpracował z czołowymi brazylijskimi aktorami filmowymi i teatralnymi, m.in. z Leonardo Medeirosem, Simone Spoladore, Denise Weinberg, Mário Bortolotto, Marat Descartes, Júlio Andrade, Silvia Lourenço, Cacá Amaralem, Fernando Teixeirą i Erom Cordeiro. Przy filmie „Ainda Temos a Imensidão da Noite” współpracował z profesjonalnymi muzykami w celu stworzenia filmowego zespołu rockowego, a oryginalną ścieżkę dźwiękową wyprodukował Lee Ranaldo z zespołu Sonic Youth.

Galvão pracuje również jako kurator filmowy; zorganizował 12 programów dla Centro Cultural Banco do Brasil w São Paulo, Rio de Janeiro i Brasílii, a także projekty dla Caixa Cultural Rio i CineSesc oraz współpracował z festiwalami, w tym z Międzynarodowym Festiwalem w Brasílii i Międzynarodowym Festiwalem Filmów Krótkometrażowych w São Paulo.