Pam Tillis (Pam Tillis) - znana z pracy przy takich projektach: «The Thing Called Love» (1993), «W pogoni za sukcesem» (1993), «The Neon Highway» (2024), «Neonowa droga» (2024), «A Grand Ole Opry Christmas» (2025),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Pamela Yvonne Tillis (ur. 24 lipca 1957) jest amerykańską piosenkarką, autorką tekstów i aktorką wykonującą muzykę country. Jest córką zmarłego piosenkarza country Mela Tillisa i Doris Tillis.
Początkowo pracując jako wokalistka nagrywająca dema w Nashville w Tennessee, Tillis podpisała w 1981 roku kontrakt z Warner Bros. Records, dla których wydała dziewięć singli oraz jeden album (który nie zawierał żadnego z tych singli) zatytułowany „Above and Beyond the Doll of Cutey”. Do 1991 roku podpisała kontrakt z Arista Nashville, po raz pierwszy wchodząc do zestawienia Top 40 Hot Country Songs z utworem „Don't Tell Me What to Do” – pierwszym z pięciu singli z jej albumu „Put Yourself in My Place”. Między tym czasem a rokiem 2001 Tillis nagrała dla Arista Nashville pięć kolejnych albumów, a także album z największymi hitami i 22 kolejne single. Jej jedynym utworem, który dotarł do pierwszego miejsca na listach przebojów country, był singiel „Mi Vida Loca (My Crazy Life)” z 1995 roku, choć 12 innych singli znalazło się w pierwszej dziesiątce tego zestawienia. Po odejściu z Arista, Tillis wydała w 2002 roku dla Lucky Dog Records album „It's All Relative: Tillis Sings Tillis”, a w 2007 roku na własnej wytwórni Stellar Cat albumy „RhineStoned” oraz świąteczny „Just in Time for Christmas”. Jej albumy „Homeward Looking Angel” (1992), „Sweetheart's Dance” (1994) i „Greatest Hits” (1997) otrzymały platynowe certyfikaty Recording Industry Association of America (RIAA), natomiast „Put Yourself in My Place” oraz „All of This Love” z 1995 roku zostały certyfikowane jako złote.
Oprócz własnej twórczości, Tillis współtworzyła i zaśpiewała w singlu „Tomorrow's World” z 1990 roku (wydanym przez Warner Bros.), napisanym z okazji Dnia Ziemi, a także w singlu Dolly Parton „Romeo” z 1992 roku. Zdobyła dwie prestiżowe nagrody: Nagrodę Grammy w 1999 roku w kategorii Najlepsza Kolaboracja Country z Wokalami za utwór „Same Old Train”, w którym wzięło udział wielu artystów, oraz nagrodę Country Music Association dla Wokalistki Roku w 1994 roku, a następnie nagrodę Prezydenta CMA w 1998 roku. Tillis otrzymała również dwie nagrody dla Wydarzenia Nagraniowego Roku od International Bluegrass Music Association. Tillis osiągnęła także jedno z najwyższych wyróżnień w muzyce country, zostając członkiem Grand Ole Opry; została do niego przyjęta w 2000 roku, 9 lat po swoim pierwszym występie w roli gościa w 1991 roku. Później, w 2007 roku, wprowadziła do Opry swojego ojca.