(Rosalind Plowright)

(Rosalind Plowright) - znana z pracy przy takich projektach: «Not the Messiah (He's a Very Naughty Boy)» (2010), «Not the Messiah (He's a Very Naughty Boy)» (2010), «The Metropolitan Opera: Hansel and Gretel» (2008), «The Metropolitan Opera: Hansel and Gretel» (2008), «Royal Opera House: Andrea Chénier» (2024),

Rosalind Anne Plowright OBE (ur. 21 maja 1949) – angielska śpiewaczka operowa, która przez większość swojej kariery występowała jako sopran, a w 1999 roku zmieniła tessiturę na mezzosopran.

Rosalind Plowright urodziła się w Worksop i studiowała w Royal Northern College of Music w Manchesterze oraz w London Opera Centre.

Plowright zadebiutowała zawodowo w 1975 roku w Glyndebourne Touring Opera jako Agathe w „Wolnym strzelcu”. W latach 1976 i 1977 występowała w tej samej kompanii jako Donna Elvira w „Don Giovannim” oraz Hrabina w „Wesele Figara”. Również w 1975 roku wystąpiła z Welsh National Opera i Kent Opera, a w 1976 roku zadebiutowała w English National Opera jako Paź w „Salome”. W 1979 roku otrzymała dobre recenzje za rolę Fennimore w „Fennimore i Gerdzie” Fredericka Deliusza na Camden Festival w Londynie. Następnie wystąpiła z ENO w rolach Miss Jessel w „Skręcie śruby”, Desdemony w „Otellu”, Elżbiety I w „Marii Stuart” Donizettiego, Hélène w „Nieszporach sycylijskich” Verdiego, Elżbiety de Valois w „Don Carlosie” oraz Toski. Jej nagranie roli Elżbiety I w „Marii Stuart” Donizettiego, z Janet Baker w roli Marii Stuart, przyniosło jej szersze uznanie.

W 1980 roku Plowright zaśpiewała Manon Lescaut w Torre del Lago, Aidę i Ariadnę we Frankfurcie, Ariadnę w Bernie oraz Ortlinde w Royal Opera House. Jej amerykański debiut operowy miał miejsce w San Diego jako Medora w amerykańskiej premierze „Il corsaro” Verdiego. Zadebiutowała w La Scali w 1983 roku jako Suor Angelica.

Od tego czasu występowała w najważniejszych teatrach operowych i kompaniach na całym świecie, w tym w Covent Garden, Hamburgu (od 1982), Madrycie (od 1982), Weronie (od 1985), Opéra de Paris (od 1987), Frankfurcie, Monachium, Berlinie, Wiener Staatsoper, Atenach, Rzymie (od 1990), The Metropolitan Opera, San Francisco Opera, Arena di Verona, Florencji, La Fenice w Wenecji, Liceu w Barcelonie, Teatro Colón w Buenos Aires i Municipal Theater w Santiago.

U boku José Carrerasa zaśpiewała Andrzeja Chéniera w Covent Garden i nagrała „La forza del destino” dla Deutsche Grammophon. Z Plácido Domingo wystąpiła w „Trubadurze” i „Walkirii” w Covent Garden. Z Luciano Pavarottim wystąpiła w „Aidzie” w Covent Garden oraz na galowym koncercie dla 25 000 osób w Arena di Verona. Zaśpiewała Médee Cherubiniego na Buxton Festival, w Lyonie, Lozannie, Royal Opera House, Covent Garden i Atenach. Plowright wystąpiła również w roli Normy w Montpellier, Pittsburghu (1985), Lyonie, Santiago de Chile i Paryżu (1987) oraz w Oviedo i Bonn (1988).

Wśród wielu dyrygentów, z którymi współpracowała, znajdują się Carlo Maria Giulini, Riccardo Muti, Claudio Abbado, Zubin Mehta, Giuseppe Sinopoli, Wolfgang Sawallisch, Bernard Haitink, Antonio Pappano, Michael Gielen, Sylvain Cambreling, Semyon Bychkov, Seiji Ozawa, Mark Elder, Roger Norrington i Giuseppe Patanè. Dawała również recitale z Geoffreyem Parsonsonem na ponad 20 międzynarodowych festiwalach.

Jako aktorka, Plowright wystąpiła jako Grace Vosper w serialu BBC „Dom Eliotta” i zagrała Hermionę Harefield w „Mężczyźnie, który wzbudzał zazdrość mężów” (1997) Anglia Television, adaptacji powieści Jilly Cooper o tym samym tytule.

Jako artystka teatralna, Plowright wystąpiła w nowej musicalowej komedii „Dwoje to tłum”…

Źródło: Artykuł „Rosalind Plowright” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Rosalind Plowright)

Cała filmografia (Rosalind Plowright)