(Mike Holmgren)

(Mike Holmgren) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Mike Holmgren zrewolucjonizował wiele drużyn NFL dzięki swojemu mistrzostwu w stosowaniu systemu West Coast offense oraz wyjątkowej zdolności do kształtowania quarterbacków godnych Hall of Fame. Urodzony 15 czerwca 1948 roku w San Francisco w Kalifornii, Holmgren uczęszczał do Abraham Lincoln High School, gdzie początkowo wyróżniał się jako tight end, by później stać się wybitnym quarterbackiem i punterem, zdobywając w 1965 roku tytuł Prep Athlete of the Year. Grał na pozycji quarterbacka na Uniwersytecie Południowej Kalifornii (1966–1969), gdzie jako rezerwowy Steve’a Sogge’a był częścią zespołu USC, który w 1967 roku zdobył mistrzostwo krajowe. Wybrany w ósmej rundzie (201. ogólny) przez St. Louis Cardinals w drafcie NFL w 1970 roku, mierzący 195 cm i ważący 111 kg Holmgren brał udział w obozach przygotowawczych zarówno Cardinals, jak i New York Jets, jednak nigdy nie wystąpił w lidze zawodowej.

Kariera trenerska Holmgrena rozpoczęła się w 1971 roku w Abraham Lincoln High School, a następnie wiodła przez Sacred Heart Cathedral Preparatory oraz Oak Grove High School w San Jose, gdzie zdobył mistrzostwo sekcji Central Coast. Trenował na San Francisco State (1981), zanim został trenerem quarterbacków w BYU (1982–1985), gdzie mentorował Steve’a Younga oraz przyszłego głównego trenera Andy’ego Reida, pomagając drużynie Cougars zdobyć mistrzostwo krajowe w 1984 roku.

Dołączając do San Francisco 49ers jako trener quarterbacków (1986–1988) pod wodzą Billa Walsh’a, Holmgren pracował z Joe Montaną i Steve’em Youngiem, a później został koordynatorem ofensywy (1989–1991) pod kierownictwem George’a Seiferta. Podczas jego kadencji 49ers wygrali Super Bowl XXIII i XXIV, a Montana pod kierunkiem Holmgrena dwukrotnie zdobył tytuł MVP w 1989 i 1990 roku.

Jako główny trener Green Bay Packers (1992–1998), Holmgren osiągnął imponujący bilans 75–37 w sezonie zasadniczym (procent zwycięstw .670) i nigdy nie zakończył sezonu z ujemnym bilansem. Przekształcił organizację, która w ciągu poprzednich 19 lat odnotowała tylko dwa zwycięskie sezony, w stałego pretendenta do tytułu, docierając do play-offów przez sześć kolejnych lat (1993–1998) i wygrywając przynajmniej jeden mecz w pięciu kolejnych postseasonach (1993–1997). Później poprowadził Seahawks (1999–2008) do bilansu 86–74, zdobywając pięć tytułów dywizyjnych i doprowadzając drużynę do jej pierwszego w historii występu w Super Bowl.

Jego największe osiągnięcia świadczą o mistrzowskiej doskonałości: Super Bowl XXXI — po zdominowaniu sezonu zasadniczego w 1996 roku z wynikiem 13–3, Holmgren poprowadził Packers do zwycięstwa 35–21 nad New England Patriots 26 stycznia 1997 roku w Nowym Orleanie, zapewniając Green Bay pierwsze mistrzostwo od 29 lat i dwunasty ogólny tytuł ligowy w historii klubu. Zwycięstwo to zwieńczyło niezwykły proces odbudowy i ugruntowało pozycję Packers jako dominującej drużyny NFC w połowie lat 90.; sezon 2005 z Seattle — osiągnięcie najlepszego w historii klubu bilansu 13–3 z 11 zwycięstwami z rzędu, poprowadzenie Shauna Alexandra do tytułu MVP NFL oraz doprowadzenie Seahawks do ich pierwszego występu w Super Bowl; zostanie jednym z zaledwie pięciu trenerów, którzy wprowadzili dwie różne drużyny do Super Bowl, oraz pierwszym trenerem w historii NFL, który odnotował 75 lub więcej zwycięstw z dwiema różnymi organizacjami.

Po zakończeniu kariery trenerskiej Holmgren pełnił funkcję prezesa Cleveland Browns (2010–2012), a następnie został analitykiem radiowym w seattle'skim Sports Radio KJR oraz komentatorem w transmisjach Super Bowl dla Westwood One. W 2021 roku został wprowadzony do Ring of Honor drużyny Seahawks, a w 2024 roku został nominowany jako finalista w kategorii trenerów do Pro Football Hall of Fame.

Najważniejsze dzieła (Mike Holmgren)

Cała filmografia (Mike Holmgren)