Bill Elliott (Bill Elliott)

Bill Elliott (Bill Elliott) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Scarface» (1932), «Człowiek z blizną» (1932), «The Mummy» (1932), «Mumia» (1932), «'G' Men» (1935),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Wild Bill Elliott (16 października 1904 – 26 listopada 1965) był amerykańskim aktorem filmowym. Specjalizował się w rolach twardych bohaterów westernów klasy B, w szczególności w serii filmów o Red Ryderze. Do 1925 roku sporadycznie występował w filmach jako statysta. Uczęszczał na zajęcia w Pasadena Playhouse, gdzie wcielił się w kilka ról teatralnych. W 1927 roku zagrał swoją pierwszą istotną rolę w westernie „The Arizona Wildcat”. Następnie otrzymał kilka ról drugoplanowych, przyjmując przy tym pseudonim Gordon Elliott. Jednak w czasie, gdy studia filmowe przechodziły na kino dźwiękowe, ponownie powrócił do ról statysty i epizodycznych, jak choćby w filmie „Broadway Scandals” z 1929 roku. Przez kolejne osiem lat wystąpił w ponad stu filmach dla różnych studiów, lecz niemal zawsze w niepodpisanych rolach statysty.

Elliott zaczął być dostrzegany w kilku mniej znaczących westernach klasy B, co sprawiło, że studio Columbia Pictures zaproponowało mu główną rolę w serialu „The Great Adventures of Wild Bill Hickok” (1938). Produkcja odniosła tak wielki sukces, a Elliott okazał się tak charyzmatyczny, że Columbia zaproponowała mu główną rolę w jego własnej serii pełnometrażowych westernów, zastąpił on tym samym Roberta „Texa” Allena, drugą pod względem popularności gwiazdę kowbojów w studiu. Od tego momentu Gordon Elliott stał się znany jako Bill Elliott. W ciągu dwóch lat znalazł się w pierwszej dziesiątce gwiazd westernów według „Motion Picture Herald”, gdzie pozostawał przez kolejne 15 lat.

W 1943 roku Elliott podpisał kontrakt z Republic Pictures, które obsadziło go w serii westernów u boku George’a „Gabby’ego” Hayesa. Pierwszy z nich, „Calling Wild Bill Elliott”, przyniósł mu imię, pod którym stał się najbardziej znany i którym był niemal wyłącznie sygnowany przez resztę swojej kariery.

Po kilku filmach, w których zarówno aktor, jak i postać nosili imię Wild Bill Elliott, podjął się roli, z której zapamiętano go najlepiej – Red Rydera w serii szesnastu filmów o słynnym kowboju z komiksów i jego młodym towarzyszu, Indianinie Little Beaverze (granym w filmach z Elliottem przez Bobby'ego Blake'a). Elliott grał tę rolę tylko przez dwa lata, ale na zawsze został z nią utożsamiany. Znakiem rozpoznawczym Elliotta była para rewolwerów noszona w kaburach rękojeściami do przodu.

Kariera Elliotta rozkwitła w czasie i po filmach o Red Ryderze; kręcił westerny klasy B aż do początku lat 50. Pod koniec lat 40. prowadził również własny program radiowy. Jego ostatni kontrakt jako gwiazdy westernów podpisał z Monogram Pictures, gdzie budżety zaczęły spadać, gdyż westerny klasy B traciły widzów na rzecz telewizji. Gdy Monogram przekształciło się w Allied Artists Pictures Corporation w 1953 roku, studio stopniowo wycofywało się z produkcji westernów, a Elliott zakończył swój kontrakt, grając detektywa w serii pięciu współczesnych dramatów policyjnych – były to jego pierwsze role poza gatunkiem westernu od 1938 roku.

Elliott wycofał się z kina (z wyjątkiem dwóch pilotażowych odcinków westernów telewizyjnych, które nie weszły do produkcji). Przez pewien czas pracował jako rzecznik papierosów Viceroy i prowadził lokalny program telewizyjny w Las Vegas w stanie Nevada, w którym emitowano wiele jego filmów westernowych.

Najważniejsze dzieła Bill Elliott (Bill Elliott)

Cała filmografia Bill Elliott (Bill Elliott)