Gloria Gaynor (Gloria Gaynor)

Gloria Gaynor (Gloria Gaynor) - , Producent znana z pracy przy takich projektach: «Gray Matters» (2007), «Rozterki Gray» (2007), «The Secret Disco Revolution» (2012), «The Secret Disco Revolution» (2012), «Michael Jackson: 30th Anniversary Celebration» (2001),

Gloria Gaynor (z domu Fowles; urodzona 7 września 1943 r.) to amerykańska piosenkarka, najbardziej znana z hitów ery disco: „I Will Survive” (1978), „Let Me Know (I Have a Right)” (1979), „I Am What I Am” (1983) oraz swojej wersji utworu „Never Can Say Goodbye” (1974).

Gaynor urodziła się jako Gloria Fowles w Newark w stanie New Jersey, jako córka Daniela Fowlesa i Queenie Mae Proctor. Jej babcia mieszkała w pobliżu i brała czynny udział w jej wychowaniu. „W naszym domu zawsze brzmiała muzyka” – napisała Gaynor w swojej autobiografii „I Will Survive”. Lubiła słuchać radia oraz płyt Nata Kinga Cole'a i Sarah Vaughan. Jej ojciec grał na ukulele i gitarze oraz zawodowo śpiewał w nocnych klubach w grupie o nazwie Step 'n' Fetchit. Gloria dorastała jako „chłopczyca”; miała pięciu braci i jedną siostrę. Jej bracia śpiewali gospel i wraz z przyjacielem stworzyli kwartet.

Gaynor nie pozwolono śpiewać w tej męskiej grupie, podobnie jak jej młodszemu bratu Arthurowi – Gloria była dziewczynką, a on był zbyt młody. Arthur został później menedżerem tras koncertowych Gaynor. Rodzina była stosunkowo uboga, ale Gaynor wspomina dom wypełniony śmiechem i szczęściem oraz stół obiadowy otwarty dla przyjaciół z sąsiedztwa. W 1960 roku przenieśli się do osiedla socjalnego, gdzie Gaynor uczęszczała do South Side High School; ukończyła ją w 1961 roku.

„Przez całe moje młode życie chciałam śpiewać, choć nikt w mojej rodzinie o tym nie wiedział” – napisała Gaynor w swojej autobiografii. Gaynor zaczęła śpiewać w nocnym klubie w Newark, gdzie z polecenia sąsiada trafiła do lokalnego zespołu. Po kilku latach występów w lokalnych klubach i na wschodnim wybrzeżu, Gaynor rozpoczęła karierę nagraniową w 1971 roku w wytwórni Columbia Records.

W latach 60. Gaynor była wokalistką zespołu Soul Satisfiers, grającego jazz i R&B. W 1965 roku nagrała utwór „She'll Be Sorry/Let Me Go Baby” (po raz pierwszy występując jako Gloria Gaynor) dla wytwórni „Jocida” należącej do Johnny'ego Nasha. Jej pierwszy prawdziwy sukces przyszedł w 1973 roku, kiedy Clive Davis zakontraktował ją do Columbia Records. Efektem tego było wydanie singla „Honey Bee”, który okazał się klapą.

Po przejściu do MGM Records w końcu odniosła sukces dzięki albumowi „Never Can Say Goodbye”, wydanemu w 1975 roku. Pierwsza strona albumu składała się z trzech utworów („Honey Bee”, „Never Can Say Goodbye” oraz „Reach Out, I'll Be There”), które następowały po sobie bez przerw. Ten 19-minutowy taneczny maraton okazał się niezwykle popularny, szczególnie w klubach tanecznych. Wszystkie trzy utwory zostały wydane jako single w wersjach radiowych i wszystkie stały się hitami. Album odegrał kluczową rolę w popularyzacji muzyki disco wśród szerokiej publiczności, a utwór „Never Can Say Goodbye” stał się pierwszą piosenką, która zajęła pierwsze miejsce na liście tanecznej magazynu Billboard. Był on również hitem na głównych listach Pop (osiągając 9. miejsce) oraz na listach R&B (osiągając 34. miejsce; oryginalna wersja The Jackson 5 była hitem numer 2 na Hot 100 w 1971 roku). Utwór ten przyniósł jej także pierwszy znaczący sukces na międzynarodowych listach przebojów, trafiając do pierwszej piątki w Australii, Kanadzie, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Piosenka otrzymała srebrną płytę przyznaną przez British Phonographic Industry, a następnie złotą w USA. ...

Najważniejsze dzieła Gloria Gaynor (Gloria Gaynor)

Cała filmografia Gloria Gaynor (Gloria Gaynor)