(André Malraux)

(André Malraux) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Les Deux mémoires» (1974), «Les Deux mémoires» (1974), «Les Deux mémoires» (1974),

Georges André Malraux (3 listopada 1901 – 23 listopada 1976) był francuskim powieściopisarzem, teoretykiem sztuki i ministrem spraw kulturalnych. Powieść Malraux „La Condition Humaine” (Kondycja ludzka) z 1933 roku została uhonorowana Nagrodą Goncourt. Został mianowany przez prezydenta Charles'a de Gaulle'a ministrem informacji (1945–46), a następnie pierwszym w historii Francji ministrem spraw kulturalnych podczas prezydentury de Gaulle'a (1959–1969).

Malraux urodził się w Paryżu w 1901 roku jako syn Fernand-Georges'a Malraux (1875–1930) i Berthe Félicie Lamy (1877–1932). Jego rodzice rozstali się w 1905 roku, a z czasem rozwiedli. Pojawiły się sugestie, że dziadek Malraux ze strony ojca popełnił samobójstwo w 1909 roku.

Malraux wychowywał się pod opieką matki, ciotki ze strony matki Marie Lamy oraz babci ze strony matki, Adrienne Lamy (z domu Romagna), która prowadziła sklep spożywczy w małym miasteczku Bondy. Jego ojciec, makler giełdowy, popełnił samobójstwo w 1930 roku po międzynarodowym krachu giełdowym i wybuchu Wielkiego Kryzysu. Od dzieciństwa współpracownicy zauważali u André wyraźną nerwowość oraz tiki motoryczne i wokalne. Współczesny biograf Olivier Todd, który opublikował książkę o Malraux w 2005 roku, sugeruje, że cierpiał on na zespół Tourette'a, choć nie zostało to potwierdzone. Bez względu na to, większość krytyków nie uznaje tego za istotny czynnik w życiu lub twórczości literackiej Malraux.

Młody Malraux wcześnie przerwał formalną edukację, jednak zaspokajał swoją ciekawość, odwiedzając księgarnie i muzea w Paryżu, a także korzystając z bogactwa tamtejszych bibliotek.

Pierwsza opublikowana praca Malraux, artykuł zatytułowany „The Origins of Cubist Poetry” (Początki poezji kubistycznej), ukazała się w 1920 roku w magazynie „Action” Florenta Fels'a. W 1921 roku opublikował trzy opowiadania o charakterze półsurrealistycznym, z których jedno, „Paper Moons” (Papierowe księżyce), zostało zilustrowane przez Fernanda Légera. Malraux często bywał w paryskim środowisku artystycznym i literackim tamtego okresu, spotykając się z takimi postaciami jak Demetrios Galanis, Max Jacob, François Mauriac, Guy de Pourtalès, André Salmon, Jean Cocteau, Raymond Radiguet, Florent Fels, Pascal Pia, Marcel Arland, Edmond Jaloux i Pierre Mac Orlan. W 1922 roku Malraux poślubił Clarę Goldschmidt. Małżonkowie rozstali się w 1938 roku, lecz rozwiedli się dopiero w 1947 roku. Ich córka, Florence (ur. 1933), wyszła za mąż za filmowca Alaina Resnais. W wieku dwudziestu lat Malraux zaczął czytać prace niemieckiego filozofa Friedricha Nietzschego, który pozostał dla niego głównym źródłem inspiracji do końca życia. Malraux był szczególnie pod wrażeniem teorii Nietzschego o świecie w nieustannym chaosie oraz stwierdzenia, że „sama jednostka jest wciąż najnowszym stworzeniem”, w pełni odpowiedzialnym za wszystkie swoje działania. Przede wszystkim Malraux przyjął teorię Übermenscha – człowieka heroicznego, wyniosłego, który tworzy wielkie dzieła sztuki, a którego wola pozwala mu triumfować nad wszystkim. ...

Najważniejsze dzieła (André Malraux)

Cała filmografia (André Malraux)