(Edward Behr)

(Edward Behr) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Rosebud» (1975), «Różyczka» (1975),

Edward Samuel Behr (7 maja 1926 w Paryżu – 27 maja 2007 w Paryżu) był korespondentem zagranicznym i reporterem wojennym, najbardziej znanym z wieloletniej pracy dla Newsweeka.

Doniesienia prasowe o jego śmierci pomyliły go z pisarzem kulinarnym o tym samym imieniu i nazwisku.

Jego rodzice pochodzili z rosyjsko-żydowskiej rodziny, a on sam otrzymał dwujęzyczne wykształcenie w Lycée Janson-de-Sailly i St Paul's School w Londynie. Po ukończeniu szkoły wstąpił do Brytyjskiej Armii Indyjskiej, służąc w wywiadzie na Północno-Zachodniej Granicy od 1944 do 1948 roku i awansując do stopnia zastępcy dowódcy brygady w Royal Garhwal Rifles w wieku 22 lat. Następnie ukończył studia historyczne w Magdalene College w Cambridge.

Behr pozostawił żonę, Christiane.

Jego wczesna kariera reporterska rozpoczęła się w Reutersie w Londynie i Paryżu. Następnie został oficerem prasowym Jeana Monneta w Europejskiej Wspólnocie Węgla i Stali w Luksemburgu w latach 1954–1956. Później dołączył do Time-Life jako korespondent w Paryżu, a w późnych latach 50. i wczesnych latach 60. często relacjonował walki w Kongu, wojnę domową w Libanie, a także starcia graniczne w Indochinach w 1962 roku. Pisał o niepokojach w Ulsterze, walkach w Angoli oraz marokańskim ataku na Ifni, hiszpańską enklawę w Afryce Zachodniej.

Behr często przebywał w Algierii i w 1958 roku opublikował książkę „Problem algierski”. Książka miała zaletę bycia napisaną przez francuskojęzycznego obserwatora z pewnym zrozumieniem i sympatią dla stanowisk zarówno Francuzów, jak i Algierczyków. Napisana, gdy wojna była jeszcze daleka od zakończenia, i sięgająca ponad sto lat wstecz w tło historyczne, była uważana za uczciwą ocenę problemu, którego wielu Francuzów uważało za nie do zrozumienia dla cudzoziemca. Mówiono, że książka była lekturą obowiązkową w Departamencie Stanu USA.

Powracając do Indii w imieniu magazynu Time, Behr służył jako szef biura w Nowym Delhi, podróżował po Indochinach, a następnie przeniósł się do amerykańskiego magazynu o dużym nakładzie, Saturday Evening Post, jako korespondent objazdowy. W 1965 roku dołączył do Newsweeka, tygodnika informacyjnego należącego do The Washington Post Company.

Działając z Hongkongu jako szef biura azjatyckiego, Behr pisał o chińskiej Rewolucji Kulturalnej, przeprowadził wywiad z Mao Zedongiem i relacjonował wydarzenia z Wietnamu. Rok 1968 okazał się dla Behra bardzo pracowity: był w Sajgonie podczas ofensywy Tet, w Paryżu podczas zamieszek studenckich i w Pradze, gdy została zajęta przez Rosjan.

Behr stopniowo przeszedł z kariery reportera wojennego do pisania książek i tworzenia programów telewizyjnych, w tym nagradzanych programów o Indiach, Irlandii i rodzinie Kennedych. Godną uwagi produkcją był „The American Way of Death”, analiza amerykańskiego przemysłu pogrzebowego autorstwa Behra.

Później powstał dokument dla BBC1 o cesarzu Hirohito oraz trzypodzielny „Red Dynasty” dla BBC2 o zabójstwach na placu Tiananmen i wydarzeniach w komunistycznych Chinach, które doprowadziły do masakry. …

Źródło: Artykuł „Edward Behr (journalist)” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Edward Behr)

Cała filmografia (Edward Behr)